احمد بن فهد حلی

[ویکی شیعه] جمال الدین احمد بن شمس الدین محمد بن فَهْد حِلّی اَسَدی(۷۵۷-۸۴۱ق)، از فقیهان و محدّثان امامی که شـهـرت او بیشتر در اخلاق، دعا و سیر و سلوک است. اثر مشهور او در این زمینه، کتاب عدة الداعی و نجاح الساعی است که به دعا و آداب و مسائل مربوط به آن می پردازد. این کتاب، با عنوان «آیین بندگی و نیایش» و «آداب راز و نیاز به درگاه بی نیاز» به فارسی ترجمه شده است.
او در ۸۴۱ق در کربلا وفات یافت و در باغ نقیب علویان به خاک سپرده شد. برخی گفته اند سیدعلی قاضی بر زیارت قبر او مداومت داشته است.
زادگاه وی به درستی معلوم نیست، اما همین مقدار روشن است که زمانی در حلّه اقامت داشته و در مدرسه زینیه به تدریس مشغول بوده است. همچنین او بخشی از عمر خود را در کربلا سپری کرده است.

💡 فارغ از هياهوى دنياپرستان در شهر حله در منزل يكى از شيعيان بنام شيخ شمس الدينمحمد بن فهد كودكى به دنيا آمد كه نامش را احمد نهادند. احمد در خانه ساده و زندگىباصفاى شيخ شمس الدين محمد روحانى شيعه پا به جهان نهاد و رشد و نمو را شروعكرد.

💡 سرانجام سال 841 ق فرا رسيد و از عمر احمد بن فهد 85سال گذشته بود و آخرين لحظات زندگى شيخ بود. او مشتاق ديدار بى پرده دوست،آماده پرواز شده، بال گشود و غبار طبيعت را از روح خود زدوده چشم دوستان در فراق شيخترانه جدايى سرداد و گلاب اشك را مويه كرد. دوستداران شيخ جنازه را بر گرفته،در ميان اندوه مومنان تا باغ نقيب علويين كربلا تشييع كرده، به خاك سپردند.

💡 903- تنبيه الخواطر، ج 1،ص 59؛ احمد بن فهد الحلى، عدة الداعى و نجاح الساعى، صححه و علق عليه احمدالموحدى القمى، الطبعة الاولى، دارالمرتضى، دارالكتاب الاسلامى، بيروت، 1407ق. ص 314.

💡 و نام پدر قصى كلاب بن مره بن كعب بن لوى بن غالب بن فهد مالك بن النضر است،كه قريش همه از نسل النضرند.

💡 222- كتاب عدة الداعى و نجاح الساعى تاءليف شيخجمال الدين ابن العباس احمد بن فهد حلى متوفى 841 هجرى قمرىمشتمل بر مقدمه اى درباره تعريف دعا و شش باب و پايان آن در اسماءحسنى خداوند بحثكرده است. الذريعه ج 15/228