احمد بن ابراهیم عصفوری

[ویکی فقه] احمد بن ابراهیم (۱۰۸۴-۱۱۳۱ق/۱۶۷۳-۱۷۱۸م)، فقیه، متکلم، محقق و نویسنده از افراد سرشناس آل عصفور بود.
وی در شاخوره به دنیا آمد و در همان جا علوم مقدماتی را فرا گرفت و آنگاه نزد استادان بزرگ آن عصر مراتب عالی فقه و اصول را به پایان رساند و به درجۀ اجتهاد نایل آمد.احمد از برجسته ترین شاگردان شیخ سلیمان ماحوزی است که نزد وی فقه و اصول و حکمت را آموخت.ریاضیات را نزد شیخ محمد بن یوسف بحرانی فرا گرفت.تألیفات او نشان می دهد که در بسیاری از دانش های روزگار خود مهارت کافی داشته است.او به رغم دیگر عالمان عصفوری که اخباری بودند و از این رو با حکمت و فلسفه سر ناسازگاری داشتند، به تعقل گرایش داشت و کتاب هایی نیز در زمینۀ علوم عقلی تألیف کرد.وی علاوه بر تبحر فراوان در علوم عقلی و نقلی، در فصاحت زبان و بلاغت سخن و حاضرجوابی نیز مشهور بود.
رویدادهای تاریخی معاصر
در روزگار او جزایر خلیج فارس آماج تاخت و تاز اعراب هوله گشت و بحرین نیز از این تهاجم وسیع بی نصیب نماند.در این آشوب افراد بسیاری کشته شدند و اموال مردم به غارت رفت و آبادی ها ویران گردید.بسیاری از مردم، شهر و دیار خود را رها کردند و به جاهای دیگر کوچیدند.احمد بن ابراهیم نیز زادگاهش را ترک گفت و به قطیف رفت.هر چند فرزندش یوسف در بحرین ماند تا اموال پدر و به خصوص کتابخانه اش را حفظ کند، اما پس از چندی همۀ آن ها به تاراج رفت و نابود شد.او از این حادثۀ دردناک بیمار شد و در قطیف درگذشت.برای او ۲۳ تألیف معتبر بر شمرده اند که گویا همگی با کتابخانۀ وی در فتنه بحرین از میان رفته است.
منبع
مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل عصفور»، شماره«۴۳۸»
...

💡 كلينى گويد: شيخى از اصحاب ما (شيعيان ) كه نامش از يادم رفته است، به من گفت:ابوعَمرو از احمد بن اسحاق همين پرسش را كرد و او هم همين جواب را گفت.

💡 از موسى مبرقع دو پسر به يادگار ماند: محمد و احمد كه نسابان در فرزند داشتن محمداختلاف كرده اند ولكن نسل امام محمد تقى عليه السلام از طريق احمد بن موسى ادامه يافت.

💡 محمد بن همّام مى گويد: حسين بن احمد مالكى به ما گفت كه به احمد بن هليك [ياهليل ] كرخى گفتم: آيا آنچه درباره غلوّ محمّد بن سنان گفته مى شود درست است ؟ وىگفت: پناه بر خدا، به خدا سوگند، او بود كه به من طهارت و جلوگيرى از بيرونآمدن همسرم از خانه را آموخت، وى بسيار زاهد و متعبّد بود.

💡 بيست و چهارم: ابوالحسن، محمّد بن احمد بن شاذان، در (ايضاح دفاين النواصب ) ازطريق اهل سنّت روايت كرده از حضرت صادق جعفر بن محمّد از پدرش از پدرانش عليهمالسلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه فرمود: خبر داد مراجبرئيل از ربّالعزة جلّ جلاله كه فرمود:

💡 سيّد جليل، على بن طاووس در (مهج الدعوات )نقل فرموده از بعضى از كتب قدما كه او روايت نمود از ابى على احمد بن محمّد بن الحسين واسحق بن جعفر بن محمد علوى عريضى در حران كه گفت: خبر داد مرا محمّد بن على علوىحسينى كه ساكن بود در مصر، گفت: (فرا گرفت مرا امرى عظيم و همّى شديد از طرفوالى مصر. پس ترسيدم از او بر جان خود و نزد احمد بن طولان از من سخن چينى كردهبودند.

💡 حديث: 1 ابى رحمه اللهقال حدثنى سعد بن عبدالله عن احمد بن ابى عبدالله البرقى عن ابيه يرفع الحديثقال قال رسول الله صلى الله عليه و آله اهل المعروف فى الدنيااهل المعروف فى الاخره قيل يا رسول الله و كيف ذلكقال يغفر لهم بالتطول منه عليهم و يدفعون حسناتهم الى الناس ‍ فيدخلون بها الجنهفيكونون اهل المعروف فى الدنيا و الاخره.