اجماع خلفای راشدین

[ویکی فقه] اجماع خلفای راشدین، اتفاق نظر چهار خلیفه اوّل بر حکمی شرعی می باشد.
اجماع خلفای راشدین، به معنای اتفاق نظر حضرت علی (علیه السلام)، ابوبکر، عمر و عثمان بر یکی از مسائل و احکام شرعی است.
حجیت اجماع خلفای راشدین،
در حجیت این اجماع میان علمای اهل سنت اختلاف است؛ بعضی با استدلال به حدیث نبوی (صلی الله علیه وآله) «علیکم بسنتی و سنة الخلفاء الراشدین من بعدی عضوا علیها بالنواجذ؛ شما را به سنت خودم و سنت خلفای راشدین که بعد از من می آیند سفارش می کنم که با چنگ و دندان از آن محافظت کنید» آن را حجت دانسته اند، حتی اگر مخالف داشته باشد، و بعضی دیگربه شرط عدم وجود مخالف، آن را حجت دانسته اند؛ به این معنا که هرگاه مخالف پیدا شد حجیت آن نیز خدشه دار می گردد.
نکته
این اصطلاح فقط در منابع و کتاب های اهل سنت کاربرد دارد.

💡 فتوحات مسلمانان که فتوحات اسلامی نیز نامیده می‌شوند؛ در دوره محمد پیامبر دین اسلام جنگ‌هایی بود که صورت گرفت و مهم‌ترین فتح آن زمان فتح مکه و گسترش اسلام در سرزمین حجاز (نیمه غربی جزیره العرب) بود. فتوحات اسلامی از زمان خلفای راشدین آغاز شد و تا دوره عثمانیان ادامه یافت.

💡 این سرزمین در زمان ابوبکر ضمیمهٔ قلمرو اسلام گشت و پس از خلفای راشدین تا روزگار عباسیان جزئی از قلمرو اسلامی بوده، در زمان خلافت امویان (۷۵۰–۶۶۱ میلادی) شهر دمشقِ آن مرکز خلافت اسلامی نیز بود.