ابونصر اصفهانی

[ویکی فقه] ابونصر اصفهانی (ابهام زدایی). ابونصر اصفهانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابونصر احمد بن محمد تمیمی طرقی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری• ابونصر احمد بن محمد خوزی اصفهانی، از محدّثین اصفهان• ابن مرزبان ابونصر سهل بن مرزبان اصفهانی، از ادباء و دانشمندان اصفهان در قرن پنجم هجری• ابونصر احمد بن هیذام ضراب اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابونصر ابراهیم بن محمد کسایی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن پنجم و ششم هجری• ابونصر احمد بن علی ازواری اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری• ابونصر احمد بن عمر غازی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری• ابونصر احمد بن محمّد صاعدی اصفهانی، مشهور به شیخ الاسلام از فقهاء و علمای خاندان صاعدی اصفهان در قرن پنجم هجری• ابونصر احمد بن حسن ماندکانی اصفهانی، از محدّثین اصفهان• ابونصر اسماعیل بن محمد رنانی صوفی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری• ابونصر ذوالقرنین بن ابی الرجاء طبیب شرابی اصفهانی، از محدّثان و اطبّاء اصفهان در قرن ششم هجری
...

💡 قبل از حمله اعراب، ملودی‌هایی که در آن نغمه هائی از اوستا بنام مازدین نواخته می‌شد که با آن حال و هوا همخوانی داشت. پس از حمله اعراب بسیاری از مدها و ملودی‌ها به دلیل تهاجم اعراب که موسیقی را به عنوان مسئله‌ای غیراخلاقی می‌دانستند، از بین رفتند. هنگامی که اسلام به عنوان مذهب مسلط ایران پذیرفته گردید، تصمیم حکمرانان منع کلی موسیقی و بعدها دلسرد کردن مردم از زمزمه ادعیه مازدین بود. در زمان حکومت اسلام‌گرایان افراطی قرون وسطی، موسیقی به صورت مخفیانه نواخته می‌شد. اگر چه اکثر حاکمان عرب فعالیت‌های مرتبط با موسیقی را ممنوع اعلام کردند، دیگران به موسیقی دانان ایران دستور دادند که قطعاتی را به صورت کتاب تصنیف کنند که به عربی آن را «کتاب موسیقی کبیر» بمعنای کتاب اعظم موسیقی می‌خواندند. رهبران مذهبی اسلام در آغاز موسیقی را تحریم کرده و مایه فساد و بیهودگی می‌دانستند. اما در زمان عباسیان که به سبک ساسانیان دربار خویش را اداره می‌کردند، جنبه‌های دنیوی و غیردینی موسیقی افزایش یافت و موسیقی رونق تازه‌ای یافت؛ بعضی بزرگان موسیقی این دوران عبارتند از: ابوالفرج اصفهانی، عبدالقادرمراغی، قطب الدین محمود شیرازی، حکیم ابونصر فارابی و صفی الدین ارموی.