ابومحمد حجاج بن یوسف ثقفی

[ویکی فقه] حَجّاج بن یوسف ثقفی، کنیه اش ابومحمد، مشهورترین ظالم ترین کارگزار عراق در عصر اموی می باشد.
او در روستای بنی صخر به دنیا آمد.
احسان صدقی عمد، الحجاج بن یوسف الثقفی، ج۱، ص۸۳، حیاته و آراؤه السیاسیة، بیروت ۱۹۷۲.
حَجّاج در لغت به معنای کسی است که بسیار حج به جا می آورد و به مفهوم بریدن استخوان نیز هست.
ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۱۲۳، چاپ عبدالسلام محمدهارون، مصر ۱۳۷۸/۱۹۵۸
پدرش، یوسف بن حکم ثقفی، از سران و اشراف قبیله ثقیف بود.
ابن خلدون، ج، ۱ مقدمه، ص۴۰.
...

💡 سواد به بخش واقع میان دجله و فرات را در زمان خلفای عباسی گفته می‌شد. شهر واسط را حجاج بن یوسف در وسط سواد بنا نهاد.

💡 با انقراض سلسله ساسانی و استیلای اعراب بر ایران سکه‌های ساسانی تا چندین دهه ضرب می‌شد و رواج داشت. این سکه‌ها اغلب به تصویر خسرو پرویز و یزدگرد سوم مزین بوده و در روی سکه نام حاکم عرب با خط پهلوی (بجز حجاج بن یوسف که نامش به خط عربی نوشته شده) و در حاشیه خارجی سکه شعارهای دینی به خط عربی نوشته شده‌است. «ریکا گیزلن» در اثر شناخته‌شدهٔ خود با نام سکه‌های مسی عرب ساسانی به سه نوع از این سکه‌ها اشاره کرده‌است که پشت هر سه سکه عبارت آباد/آزاد بیشاپور با تصویر موجودی ترکیبی، گاو نر کوهان‌دار با سر انسان ریش‌دار، حک شده‌است؛ اما نوشته و نقش روی سکه‌ها متفاوت است.