ابوعلی هاتف اصفهانی

[ویکی فقه] ابوعلی هاتف اصفهانی، از ادبا و شعرای قرن دوازدهم هجری بوده است.
میرزا ابوعلی اصفهانی متخلّص به «هاتف» شاعر ادیب، در کودکی در معیّت پدر به هندوستان رفت، در فنون ادب نزد میرمحمّد افضل ثابت و میرشمس الدّین فقیر دهلوی تحصیل کرد، سپس مورد توجّه بزرگان و امیران هندوستان واقع شد، و مورد اقدام و اعزاز آنان قرار گرفت، در اواخر قرن دوازدهم هجری در آن سرزمین وفات یافت. از او است: "فارغ ز بد و نیک جهانم که خیالش ••• یک دم نگذارد که به فکر دگر افتم".
هدایت، محمود، گلزار جاویدان، ج۳، ص۱۷۲.
۱. ↑ هدایت، محمود، گلزار جاویدان، ج۳، ص۱۷۲.۲. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج۹، ص۱۲۸۳.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۳۰۰.
...

💡 مهم‌ترین اثر باقی‌مانده از هاتف اصفهانی دیوان اشعار او و چند صد بیت شعر به‌زبان عربی است.

💡 صباحی با آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی معاشر و مصاحب بود و در غزل‌سرایی نیز مانند آن‌ها از سبک عراقی پیروی می‌کرد و در این زمینه آثاری از خود باقی گذاشته‌است.

💡 مدرسه (آلیانس، اتحاد، شهید حلبیان) واقع در اصفهان، خیابان هاتف اصفهانی، خیابان مشیر (یخچال) جنب کوچه شریعتی می‌باشد و مجموعه‌ای تلویزیونی قصه‌های مجید در این مدرسه فیلم‌برداری شده است. البته بعد از تعطیلی مدرسه تصمیمات غیر منطقی و عجولانه گرفته و نشد وگرنه سرنوشت این مدرسه تاریخی چون دبیرستان ادب و بهشت آیین با تخریب مواجه می‌شد و آن بناهای تاریخی را از دست می‌داد

💡 از آثار او در خوشنویسی نستعلیق می‌توان به کتاب‌های کلیات سعدی، مثنوی مولوی، خمسه نظامی، دیوان حافظ، دیوان بنده، گزیده دیوان شمس تبریزی، ترانه‌های باباطاهر، ترجیع بند هاتف اصفهانی، ترجمه نفس المهموم، داستان ملک جمشید، مجموعه هنر خط و نگارستان خط را برشمرد.