دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابوخالد واسطی، عمرو بن خالد قرشی (د پس از ۱۴۵ ق/۷۶۲ م)، از اصحاب خاص زیدبن علی (علیهماالسلام) و گرد آوردنده کهن ترین مجامع فقهی و حدیثی در مذهب زیدی می باشد.
خاندان او از نخستین ساکنان شهر واسط – که تاریخ بنای آن را از ۸۳ ق فراتر نمی رود - بودند. او خود در کوفه سکنی گزید و در نزدیکی مسجد سماک منزل داشت.
کشی محمد، اختیار معرفة الرجال طوسی، ج۱، ص۲۳۲، به کوشش حسن مصطفوی، مشهد، ۱۳۴۸ ق.
بر پایه یک سند روایی، او از حسن بصری (د ۱۱۰ ق/۷۲۸ م) حدیث شنیده بود
کوفی محمد بن سلیمان، مناقب امیر المؤمنین (علیه السلام)، ج۱، ص۳۳۰، به کوشش محمد باقر محمودی، قم، ۱۴۱۲ ق.
همچنین به تصریح یحیی بن مساور از شاگردان ابوخالد، او پیش از آمدن زید بن علی به کوفه، مدت ۵ سال (ح ۱۱۵-۱۲۰ق/۷۳۳-۷۳۸ م) همه ساله پس از گذراندن حج، چند ماهی در مدینه مجاورت می گزید و از صحبت زید بهره مند می شد. او پس از آمدن زید به کوفه نیز تا هنگام شهادت وی، از یاران خاص او بود.
مسند زید، به کوشش عبدالواسع بن یحیی واسعی، ج۱، ص۳۸۱-۳۸۲، بیروت، ۱۹۶۶ م.
...
