دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبوحاتمِ رازی، محمد بن ادریس بن مُنذر بن داوود بن مهران حنظلی (۱۹۵-۲۷۷ق/۸۱۱-۸۹۰م)، محدّث و رجال شناس نامی ری.
بعضی نسبت حنظلی وی را مأخوذ از محله درب حنظله ری دانسته اند و برخی دیگر گفته اند که وی از موالی تمیم بن حنظله به شمار می رفته است.
ابن قیسرانی، محمد بن طاهر، ج۱، ص۴۵، الانساب المتفقة، به کوشش دیونگ، لیدن، ۱۸۶۷م.
ابوحاتم از ۲۰۹ق به فراگرفتن حدیث پرداخت و از کسانی چون عتاب بن زیاد مروزی، عبدالله بن عاصم و بشر بن یزید بن ابی الازهر حدیث شنید.
سفرهای ابوحاتم
در ۲۱۳ق از ری خارج شد و سفرهای علمی خود را آغاز کرد و در این سفرها که ۷سال طول کشید، به شهرهای مختلف عراق، حجاز، شام و مصر مسافرت نمود و در بازگشت به ری توشه ای از علم و دانش به همراه داشت. بار دیگر در ۲۴۲ق از ری خارج شد و در ۲۴۵ق به ری بازگشت.
ابن ابی حاتم، عبدالرحمن بن محمد، ج۱، ص۳۵۹-۳۶۰، تقدمة الجرح و التعدیل، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۱ق/۱۹۵۲م.
...
