ابوحاتم محمد بن ادریس رازی اصفهانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبوحاتمِ رازی، محمد بن ادریس بن مُنذر بن داوود بن مهران حنظلی (۱۹۵-۲۷۷ق/۸۱۱-۸۹۰م)، محدّث و رجال شناس نامی ری.
بعضی نسبت حنظلی وی را مأخوذ از محله درب حنظله ری دانسته اند و برخی دیگر گفته اند که وی از موالی تمیم بن حنظله به شمار می رفته است.
ابن قیسرانی، محمد بن طاهر، ج۱، ص۴۵، الانساب المتفقة، به کوشش دیونگ، لیدن، ۱۸۶۷م.
ابوحاتم از ۲۰۹ق به فراگرفتن حدیث پرداخت و از کسانی چون عتاب بن زیاد مروزی، عبدالله بن عاصم و بشر بن یزید بن ابی الازهر حدیث شنید.
سفرهای ابوحاتم
در ۲۱۳ق از ری خارج شد و سفرهای علمی خود را آغاز کرد و در این سفرها که ۷سال طول کشید، به شهرهای مختلف عراق، حجاز، شام و مصر مسافرت نمود و در بازگشت به ری توشه ای از علم و دانش به همراه داشت. بار دیگر در ۲۴۲ق از ری خارج شد و در ۲۴۵ق به ری بازگشت.
ابن ابی حاتم، عبدالرحمن بن محمد، ج۱، ص۳۵۹-۳۶۰، تقدمة الجرح و التعدیل، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۱ق/۱۹۵۲م.
...
جمله سازی با ابوحاتم محمد بن ادریس رازی اصفهانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با توجه به رواج مذاهب چهارگانه اهل سنت در مصر و بهویژه بنیانگذار مذهب شافعی توسط محمد بن ادریس شافعی ۱۵۰–۲۰۴ق در آن کشور ممالیک نیز سیاست سنیمآبانه ایوبیان را بهشدت دنبال کردند. همزمان با تأسیس دولت ممالیک بحری در سال ۶۴۸ق قاضیالقضاة مصر نیز پیرو مذهب شافعی بود.
💡 پس از وی، پسرش محمد بن ادریس به حکومت رسید که حکومت وی نیز دوامی نداشت هم چنانکه در دوران حسن بن یحیی حمودی، جانشین محمد، چندان نپایید و در سال ۴۳۴ درگذشت.
💡 پیشوای بنیکعب خوزستان بعد از محمد بن ادریس پسرش ناصر جای او را گرفت. در واقع نسب کعب اَلبوناصر، دودمان کعبیان خوزستان، به او میرسد.
💡 برخی از علما و در راس آنان محمد بن ادریس شافعی از وی حدیث اخذ میکردند. بنا به وصیت ادریس، سیده نفیسه در نماز میت پس از درگذشت وی حضور یافت. از انجا که بدلیل کهولت سن سیده نفیسه امکان خروج از منزل را نداشت، پیکر ادریس را به منزل وی آوردند او در حالیکه ماموم بود به امامت بویعقوب بُوَیطی در نماز حضور یافت.
💡 حمودیان سلسلهای شیعه مذهب در اندلس بود که توسط علی بن حمود در سال ۴۰۷ با استفاده از شرایط آشفته دستگاه خلافت اموی و قتل سلیمان بن حکم، خلیفه اموی، تأسیس شد و به مدت ۴۰ سال بر بخشهایی از اندلس حکومت کرد تا سرانجام در عهد محمد بن ادریس دوم، امویان توانستند بار دیگر خلافت را به دست بگیرند و به عمر حکومت طایفه حمودی پایان دهند.