ابستان

( آبستان ) آبستان. [ ب ِ ] ( ص ) آبستن:
بهار تازه آبستان ببار است
چو فردوس برین وقت است و هنگام.سوزنی ( از فرهنگ جهانگیری ). || ( اِ ) در این بیت مولوی، آبستان جمع آبست است:
درد زه گر رنج آبستان بود
بر جنین اشکستن زندان بود.

( آبستان ) = آبستن: درد زه گر رنج آبستان بُوَد / بر جنین اشکستن زندان بُوَد (مولوی: ۴۷۴ ).

( آبستان ) ( صفت اسم ) ۱- حامله باردار ( انسان و حیوان و گیاه ). یا مثل آبستنان رفتن. سخت بکاهلی و آهستگی راه رفتن. ۲- مخفی نهفته نهان. یا آبستن بودن. ۱ - حامله بودن باردار بودن ۲ - آبستن از کسی. رشو. نهانی از کسی گرفته بودن. یا شب آبستن است. وقوع حوادث تازه محتمل است.
آبستن

💡 سراب یاس، پلدختر، معمولان، تل، آبستان، گریت، شهرک‌های مختلف خوزستان، داوودآباد، بروجرد، دزفول، تهران، شهرک بنوار

💡 تا تابش روی تو درپیچد در هر یک وز چون تو شهی گردد هر خاطرم آبستان

💡 تپه گراب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در ۱۴ کیلومتری شرق خرم‌آباد، حاشیه رودخانه آبستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۷۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه باده آبستان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم‌آباد، روستای باده آستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۸۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.