ابراهیم بن ابرش

ابراهیم بن ابرش. [ اِ م ِ ن ِ اَ رَ ] ( اِخ ) ابراهیم بن ایوب ابرش طبیب مخصوص معتزّ باﷲ عباسی بوده ( 251 -255 هَ.ق. ). پدرش ایوب نیز طبیب بود.و او کتابی چند از یونانی به عربی ترجمه کرده است.

طبیب مخصوص معتز بالله عباسی بوده

💡 یعقوب هم او را امان داد و حکومت‌های سفزار و بیابان‌های آن نواحی را به او سپرد و خود به هرات بازگشت؛ اما کمتر از یک سال نگذشته بود که خوارج بر عبدالرحیم شوریدند، او را کشتند و ابراهیم بن اخضر را به رهبری برگزیدند.

💡 فقال: ابن ابراهیم بن ادهم، قیل لی انّ اباک یحجّ کلّ سنة فجئت لعلّی اراه. قال: ثمّ رجعت الی ابراهیم فسمعته ینشد:

💡 و افرادی که از او نقل حدیث کرده‌اند، عبارتند از: «بخاری، مسلم، ابوداود، نسائی، ترمذی، محمد بن یحیی الذهلی، احمد بن سلمه،‌ابوزرعه، ابراهیم بن ابی طالب، ابوبکر بن خزیمه،‌ابوبکر بن ابی داود، محمد بن عقیل بلخی، جعفر بن احمد بن نصر، محمد بن اسحاق ثقفی، زنجویه بن محمد»

💡 روزگار شهریاری اسپهبد فرخان کوچک همزمان با خلاف هشام بن عبدالملک (۱۰۵ – ۱۲۵ هجری)، ولید دوم (۱۲۵ – ۱۲۶ هجری) و ابراهیم بن ولید (۱۲۶) و مروان حمار (۱۲۷ – ۱۳۲ هجری) واپسین خلیفه اموی بود.