اب و رنگ

( آب و رنگ ) آب و رنگ. [ ب ُ رَ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) سپیدی و سرخی در چهره ورونق و جلا: خوش آب و رنگ. بد آب و رنگ:
حواصل چون بود در آب چون رنگ
همان رونق در او از آب و از رنگ.نظامی.ز قد و روی تو شرمنده باغبان میگفت
که آب و رنگ ندارند سرو و لاله ما.؟|| رنگ و رو. رنگ و آب.

( آب و رنگ ) (بُ رَ ) ۱ - (اِمر. ) پرده ای که با آب و رنگ نقاشی شده باشد. ۲ - (ص مر. ) (کن. ) شادابی چهره.

( آب ورنگ ) ۱. سپیدی و سرخی چهره.
۲. [مجاز] رونق و جلا.
۳. (هنر ) رنگ های آمیخته با آب که در نقاشی بر روی کاغذ یا پارچه به کار می برند.

( آب و رنگ ) ( اسم ) ۱- رنگهای خشک شده و رنگهای آمیخته با آب و مواد چسبنده که بوسیل. قلم موی مخصوص بروی کاغذ یا پارچه ابریشمی کشند آب رنگ.مقابل رنگ و روغن سیاه قلم. ۲ - پرده ای که با آب و رنگ نقاشی شده باشد آب رنگ. ۳ - سفیدی و سرخی چهره رونق و جلای صورت: خوش آب و رنگ بد آب و رنگ. ۴ - رنگ و رو.
سپیدی و سرخی در چهره و رونق و جلا

💡 ریا کار دارای ظاهر[نیازمند ابهام‌زدایی] آراسته و خوش آب و رنگی است که درباطن خود غیر از آن است.

💡 در تمیز آب و رنگ سرو و گل عاری مباش لفظ موزون دیگر است و معنی رنگین دگر

💡 بهار حسن خوبان آب و رنگ از عشق می گیرد که دارد تازه شور بلبلان زخم گلستان را

💡 به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد ز چشم جوهریان چون سفال و سنگ افتاد

💡 آنکه روی گلعذارانرا طراوت داد و رنگ تا بریزد آب و رنگ عاشقان پیداست کیست

💡 1 - كاسنى باعث تقويت شهوت است 2 - مادرانى كه در موقع باردارى از برگ آنبخورند نوازدشان خوش آب و رنگ و زيبا مى شود.