عمرو کلبی

لغت نامه دهخدا

عمرو کلبی. [ ع َ رِ ک َ ] ( اِخ ) ابن اسود کلبی اجداری. از بنی اجداربن عوف بن عذرة. شاعری است جاهلی و از سوارکاران بشمار میرفت. وی در قوم خود رئیس و سرور بوده است.( از الاعلام زرکلی از آمدی ص 42، و مرزبانی ص 238 ).

فرهنگ فارسی

ابن اسود کلبی اجداری از بنی اجدار بن عذره شاعری است جاهلی و از سوار کاران بشمار میرفت

جمله سازی با عمرو کلبی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در شعبان سال ششم هجری، محمد، عبدالرحمان بن عوف را به فرماندهی گروهی به منطقه دومة الجندل فرستاد تا اهالی منطقه را به اسلام دعوت کند. در این دعوت پس از اسلام آوردن اصبغ بن عمرو کلبی (سرکرده مسیحی های منطقه)، گروه زیادی از اهال به اسلام گرویدند.

💡 در متون تاریخی و کتب سیره، نام عمرو کلبی به عنوان یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار در دوران گذار قدرت‌های مختلف ذکر شده است که مطالعه زندگی او بسیار آموزنده است.

💡 محققان برای درک دقیق‌تر تحولات سیاسی آن عصر، به بررسی گزارش‌های مربوط به عمرو کلبی و نقش او در معادلات پیچیده آن زمان می‌پردازند.

💡 اگرچه نام عمرو کلبی برای بسیاری از مردم امروزی ناآشناست، اما در میان پژوهشگران علوم انسانی و تاریخ اسلام جایگاه ویژه‌ای برای تحقیق دارد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران