علی قمی
لغت نامه دهخدا
علی قمی. [ ع َ ی ِ ق ُ / ق ُم ْ می ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن محمدعلی قمی نجفی. وی از فقها بود. در رمضان سال 1283 هَ. ق. متولد شد و در 22 جمادی الثانیه سال 1371 هَ. ق. درگذشت و در مقبره شیخ نصراﷲ حویزی دفن گردید. او راست: 1- تنویرالمرآة، در شرح رجال اسانید کافی. 2- شرح تبصره، در فقه. 3- شرح المبتدی و رافع الغواشی عن بعض شبهات الحواشی. 4- شرح هدایةالامة. ( از معجم المؤلفین از اعیان الشیعة ج 41 ص 34 ) ( از مصنفی علم الرجال آقابزرگ ص 329 ).
علی قمی. [ ع َ ی ِ ق ُ / ق ُم ْ می ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن هاشم قمی. مکنی به ابوالحسن و مشهور به شیخ اقدم. مفسر و فقیه و اخباری بود و در سال 329 هَ. ق. درگذشت.کلینی نزد وی تلمذ کرده است. او راست: 1- اخبار القرآن و روایاته. 2- تفسیرالقرآن. 3- کتاب الشرائع. 4- کتاب الحیض. 5- الناسخ و المنسوخ. ( از معجم المؤلفین از الفهرست ابن الندیم ج 1 ص 222 و الفهرست طوسی ص 89 و معجم الاطباء ج 12 ص 215 و کتاب الرجال نجاشی ).
علی قمی. [ ع َ ی ِ ق ُ / ق ُم ْ می ] ( اِخ ) ابن ابی طالب قمی نجفی. متخلص به عارف. از شعرای معاصر و ساکن نجف اشرف بود که به قصد معالجه امراض مزمنی که او را درگیر شده بود آن شهر را ترک گفت و در حدود سال 1325 هَ. ق. در گیلان درگذشت. او را دیوان شعری است به عربی. و نیز دیوانی به زبان فارسی دارد که شامل رباعیات اوست لذا آن را «طومار رباعیات » نامیده است. و آن در دو جلد است یکی در توحید و عرفان، و دیگری در مناجات و اخلاق. ( از الذریعه ج 9 ).
علی قمی. [ ع َ ی ِ ق ُ / ق ُم ْ می ] ( اِخ ) ابن حسین بن موسی بن بابویه قمی. مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن بابویه. رجوع به ابن بابویه و علی ( ابن حسین بن... ) شود.
علی قمی. [ ع َ ی ِ ق ُ / ق ُم ْ می ] ( اِخ ) ابن حسین قمی شیعی. ملقب به نورالدین. وی در سال 972 هَ. ق. در قید حیات بود. او راست: نهایةالاَّمال فی ترتیب خلاصةالاقوال. ( از معجم المؤلفین ).
علی قمی. [ ع َ ی ِ ق ُ / ق ُم ْ می ] ( اِخ ) ابن حیدربن علی منعل قمی. ملقب به نورالدین. متوفی در حدود سال 980 هَ. ق. او راست: 1- شرح مبادی الوصول علامة. 2- نهایة الاَّمال فی ترتیب خلاصةالاقوال ابن مطهر، در علم رجال. ( از معجم المؤلفین از هدیة العارفین ج 1 ص 749 ) ( از مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ص 279 ).
فرهنگ فارسی
شهریاری
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] علی قمی (ابهام زدایی). علی قمی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن بابویه علی بن حسین قمی، اِبْن ِ بابِویه ْ، ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (د ۳۲۹ق /۹۴۱م )، فقیه، محدث شیعی و مرجع مردم قم و اطراف آن • علی بن ابراهیم قمی، ابوالحسن، علی بن ابراهیم قمی، از روات بزرگ شیعه در قرن سوم هجری و از یاران امام حسن عسکری (علیه السّلام) و از مشایخ معتبر ثقة الاسلام کلینی• علی بن محمد خزاز قمی، ابوالقاسم علی بن محمد بن علی خزاز قمی رازی از چهره های برجسته فقها و راویان شیعه در نیمه دوم قرن چهارم هجری• شیخ علی قمی، فرزند محمدابراهیم قمی، از زهاد و علمای مشهور
...
جمله سازی با علی قمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سلجوقیان در قرنهای ششم و هفتم تعمیرات و خدمات زیادی در آنچه امروز روضهٔ منوره نامیده میشود انجام دادند. ترکان زمرد ملک، دختر خواهرزادهٔ سلطان سنجر، در سدهٔ ششم ه.ق ازارهٔ گنبدخانهٔ حرم را با کاشیهای ممتاز زرینفام — که به کاشی سنجری معروف است — مزین کرد. در همین دورانها، شرف الدین ابوطاهر بن سعد بن علی قمی پس از مرمت بنا، گنبدی را نیز بر آن ساخت. بنابر گزارشی که ابن بطوطه در سال ۷۳۴ ه. ق، پس از یک سده از واقعه هجوم مغول به حرم امام رضا گزارشگر آن است؛ حرم امام رضا عمارتی زیبا با کاشیکاریها و ضریح نقرهای تصویر شدهاست و اثری از خرابی وجود ندارد. این احتمال داده شدهاست که این عمارت به تصویر کشیده شده، از ساختههای سلطان محمد خدابنده بوده باشد. همچنین گنبد حرم نیز از ساختههای اوست. بر همین اساس گنبد حال حاضر را مربوط به این دوره دانستهاند. ابنیه این دوره را مسجد بالاسر، یک مدرسه و چند بنای کوچک متصل به ضلع شمالی حرم دانستهاند.
💡 سلجوقیان در قرنهای ششم و هفتم تعمیرات و خدمات زیادی در آنچه امروز روضهٔ منوره نامیده میشود انجام دادند. از جمله امیر عمادالدوله — که مقرب پادشاهان سلجوقی بود — در سال ۵۱۵ ه. ق، حرم را تعمیر کرد و ترکان زمرد ملک، دختر خواهرزادهٔ سلطان سنجر، در سدهٔ ششم ه.ق ازارهٔ گنبدخانهٔ حرم را با کاشیهای ممتاز زرینفام — که به کاشی سنجری معروف است — مزین کرد که این کاشیها تاکنون در حرم موجودند. متن این کتیبهها جابهجا شده و تاریخ دقیق ساختاش روشن نیست؛ با اینحال برخی آن را مربوط به سال ۵۱۲ یا ۵۵۷ ه.ق دانستهاند. این کاشیها به دوران علاءالدین محمد خوارزمشاه به سال ۶۱۲ مرمت شدند. این کتیبهها اکنون با قابهای بزرگ شیشهای محافظت میشوند. در همین دورانها، شرف الدین ابوطاهر بن سعد بن علی قمی پس از مرمت بنا، گنبدی را نیز بر آن ساخت. در همین دوره اولین سنگ قبر باقیمانده بر روی قبر قرار گرفت. در سال ۵۴۸ ه.ق ترکان غز به مشهد و طوس حمله کردند و در طی آن عالمان شهر را کشته و شهر را به آتش کشیدند. در همین حمله به حرم نیز آسیبهایی وارد شد که بعدها توسط سلطان سنجر مرمت شد.