علف خرس

💡 گیاه کاردین (به انگلیسی: Biarum bovei) یکی از گیاهان بومی منطقهٔ جنوب غرب زاگرس تا فلات فلسطین و از خانوادهٔ گل شیپوریان است در منطقهٔ بختیاری، دونوع از این گیاه می‌روید، که به نام‌های کاردین و کُهلیٍر (KOHLIYER)شناخته می‌شوند و به هردو علف خرس نیز گفته می‌شود، در استان فارس به آن کارده، در جنوب خوزستان به آن حُره و در زبان عبری به آن اُخیلوف کتن (به عبری: אחילוף קטן) گفته می‌شود. این گیاه به صورت خام برای انسان قابل مصرف نمی‌باشد.

💡 زالزالک، خَفجه، کیالک، سیسه، رَمَلِک، علف خرس (نام علمی: Crataegus) یکی از گیاهان است. این گیاه دارای سه نوع زرد، سیاه و قرمز (شغالی) می‌باشد. زالزالک در خیلی از استان‌های ایران می‌روید اما رتبهٔ اول تولید زالزالک در ایران به آذربایجان شرقی تعلق دارد. در زبان کردی به آن «گۆیژ»، «گوێج» یا «بِلچَ» می‌گویند.

💡 گیاه علف خرس در برخی مناطق کوهستانی و دشت‌های وسیع به وفور یافت می‌شود و در طب سنتی برای درمان برخی بیماری‌ها کاربرد دارد.

💡 کشاورزان در مدیریت زمین‌های زراعی خود باید مراقب رشد بی‌رویه علف خرس باشند تا این گیاه با محصولات اصلی و اصلی آن‌ها رقابت نکند.

💡 گیاه‌شناسان برای شناسایی دقیق گونه‌های مختلف علف خرس، از بررسی ویژگی‌های ظاهری برگ‌ها و گل‌های این گیاه در شرایط مختلف محیطی استفاده می‌کنند.