شیر خانه

شیرخانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) شرابخانه. ( آنندراج ). به معنی میخانه است. ( از غیاث ):
گردش چشم یار را نازم
باد او شیرخانه دل ما.جلال اسیر ( از آنندراج ).
شیرخانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) محلی که شیر ( اسد ) را در آن نگاه دارند. ( یادداشت مؤلف ). باغ وحش.
شیرخانه. [ ن َ ] ( اِخ ) نام دیگر بلخ بامی. بلخ. ( یادداشت مؤلف ):
به فرخ ترین فال گیتی فروز
سپه راند از آمل شه نیمروز
سوی شیرخانه به شادی و کام
که خوانی ورا بلخ بامی به نام
به کالف شد از بلخ گاه بهار
وز آنجایگه کرد جیحون گذار.اسدی.

( اسم ) محلی که شیر را در آن نگهداری کنند باغ وحش.
شرابخانه به معنی میخانه است.

💡 شیر در اندیشه مردمان ایران باستان نماد شهریاری و دلاوری است. در آثار هنری کنار پادشاهان ایستاده و تندیسش بر گور دلیرمردان می‌نشیند. سریر ایزدبانوان بر دوشش و تخت شاهان بر پنجه‌اش استوارند. شیر بر در نیایشگاه‌ها به نگاهبانی می‌ایستد و نقشش کنده‌شده بر سنگ، چون نیرویی محافظ به گردن آویخته می‌شود. شیر از مهم‌ترین بن‌مایه‌ها در آیین مهر و نماد رده چهارم این دین است. شیر آسمانی، نشان تابستان است و سرشتی آتشین دارد. در اخترشناسی، برج شیر خانه خورشید است و این دو چنان در هم می‌آمیزند که نقش شیر و خورشید به نماد شاهنشاهی ایران بدل می‌گردد. نقش شیر را می‌توان در گورهایی باستانی چون شیر سنگی و قالیچه‌های معروف به «قبای شیری» مشاهده کرد. تصویر شیر در کنده‌کاری‌های تخت جمشید و کاخ داریوش بزرگ چندین بار به کار رفته؛ از جمله این تصاویر می‌توان به صحنه شکار گاو ماده توسط شیر در پلکان شرقی بنا اشاره کرد. در این نگاره شیری که نماد خورشید است با حمله بر گاو سرما و زمستان، به تعقیب آن می‌پردازد و این هنگام اعتدال بهاری و نوروز است.