سنیز

سنیز. [ س ُ ]( اِ ) سیاه دانه و آن تخمی باشد سیاه که بر روی خمیر ریزند. ( برهان ) ( آنندراج ). شونیز. ( تحفه حکیم مؤمن ) ( فهرست مخزن الادویه ). رجوع به شنیز و شونیز شود.

= شونیز

از فارسی میانه. مقایسه شود با ارمنی (sonič) սոնիճ، وامواژه از فارسی میانه.
سیاه دانه.

💡 روستای هلیله در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب غربی بندر بوشهر واقع گردیده‌است. نیروگاه اتمی بوشهر در مجاورت این روستا واقع شده‌است. منطقه هزار مردان در این روستا بسیار مشهور است. در برخی از متون قدیمی جغرافیایی عربی و فارسی از شهری به نام «بی شهر» یا «بهشر» در شبه جزیره نام برده شده‌است. مؤلف ناشناخته کتاب «حدودالعالم من الشرق الی المغرب» که آن را در سال ۳۷۲ ه‍.ق /۹۸۲ م. نگاشته‌است در این باره می‌نویسد: «بهشر شهرکی است خرم میان سنیز و ارگان». به نظر می‌رسد که بر اساس این آدرس، مکان این شهر در استان امروزی خوزستان می‌بایستی باشد، اما «عبدالحسین احمدی ریشهری» محقق و مورخ بوشهری جای آن را در بوشهر می‌داند و می‌نویسد: «بوشهر قدیم (همان بی شهر) از آغاز سلطنت خسرو انوشیروان ساسانی به بعد – به خاطر چاه‌های آب شیرین آن جا، رونق اقتصادی بیشتری نسبت به روشهر (ری شهر) پیدا کرده‌است. گمان بسیار می‌رود که «روشهر» (ری شهر) در دوران فرمانروایی ساسانیان مرکز حکومت و نشستنگاهِ «شهرک» مرزبان پارسی بوده و بوشهر (بی شهر) نیز به عنوان یک محدوده مرزی، به مرزداری اشخاصی با لقب «هزارمرد» محسوب می‌شده‌است. گواه نزدیک به اثبات این مدعا، وجود سرزمین باستانی «هزارمردان» واقع در شمال هلیله امروزی می‌باشد که هنوز نام و نشانش بر زبان اهالی هلیله باقی است و «هزارمرد» نیز لقبی بوده‌است که پادشاهان ساسانی به سرداران و حاکمان شهرها می‌داده‌اند. به هر حال منطقه‌ای به نام «بی شهر» یا «بید شهر» در شبه جزیرهٔ بوشهر، حد فاصل هلیله تا امامزاده امروز، بوده و تا اوایل سلطنت سلسلهٔ قاجاریه نیز روستایی به همین نام در این منطقه وجود داشته و هم‌اکنون (سال ۱۳۸۴) بقایای این شهر کوچک ساسانی در منطقهٔ مورد نظر، قابل مشاهده‌است.