سلیم تهرانی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شاعر، متخلص به سلیم. وی در طرشت تهران متولد شد و نخستین ایام شاعری وی در لاهیجان سپری شد و در آنجا با ملا واصب قندهاری و ملا حسینا متخلص به صبوحی معاشر بود. پس از مدتی در اصفهان بسر برد و سرانجام در شیراز به خدمت امام قلی خان والی فارس رسید. پس از چندی به هندوستان رفت و از ملازمان میرعبدالسلام مشهدی - اسلام خان - شد و بعد از چند سال ملازمت و ستایش بزرگان آن سامان در کشمیر انزوا اختیار کرد و در همان جا درگذشت و در مزارالشعراء کشمیر دفن شد. از آثار وی: دیوان شعر که مشتمل بر حدود دو هزار بیت است و مثنوی های «قضا و قدر» و «وصف کشمیر».

💡 امیرعلیشیر نوایی، فیض دکنی، سلیم تهرانی، میرزا جلال اسیر، بیدل دهلوی و ناصرعلی سرهندی از این گروهند.

💡 سلیم تهرانی در سال ۱۰۵۷ق/۱۶۴۷م در کشمیر درگذشت، ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی در مدح او:

💡 سلیم تهرانی هنگامی که ساکن لاهیجان بود، ازدواج نمود و یک پسر داشت.