ساب النبی

[ویکی شیعه] سابُّ النَّبی فردی است که به پیامبر اکرم(ص) دشنام دهد یا چیزی به پیامبر نسبت دهد که موجب تحقیر و نقص او شود. از نظر فقیهان، حکم ساب النبی قتل است. علت این حکم، وجوب حفظ احترام پیامبر و دفاع از دین است. در صدر اسلام، پیامبر به کشتن چند ساب النبی دستور داده بود. شماری از فقهای معاصر شیعه، اجرای این حکم را از اختیارات حاکم اسلامی دانسته اند. در دیدگاه اکثر فقهاء، سَبّ غیر پیامبر مانند سب خداوند، امامان و حضرت زهرا(س)، حکمی برابر با حکم سب النبی دارد.
ساب النبی، فردی است که به پیامبر دشنام دهد؛ یعنی به او چیزی نسبت دهد که موجب عیب و نقصش شود. سب النبی شامل هر نوع دشنام و ناسزا به پیامبر می شود؛ از این رو بدگویی، زشت گویی، مسخره کردن و یا اهانت به حضرت محمد را دربر می گیرد.
سَبّ به معنای دشنام و ناسزا است. به گفته طریحی، دشنام یعنی توصیف مخاطب به چیزی که نقص وی به حساب آید. همچنین سب به نفرین و اهانت نیز معنا شده است. فقیهان مسلمان، سب را حرام دانسته و آن را شامل هتک حرمت، تحقیر و اهانت تعریف کرده اند.

💡 پس از اینکه شاهین نجفی خود را مصداق حکم کلی ارتداد ندانست، به درخواست عده‌ای برخی مراجع تقلید واکنش نشان دادند تعیین مصداق نمودند و صراحتاً شاهین نجفی را مرتد و و در حکم ساب النبی (توهین‌کننده به ائمه) دانستند: