رقا
لغت نامه دهخدا
رقا. [ رِ ] ( ع اِ ) حنا. حَنی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به رقان شود.
جمله سازی با رقا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 لااله الاالله حقا حقا، لااله الاالله تعبدا و رقا، لااله الاالله ايمانا و تصديقا و صدقا
💡 در متون تاریخی و فقهی، واژه رقا به کسانی اشاره دارد که پس از آزادی از بردگی، در جامعه اسلامی حضور یافتند.
💡 تاریخ اسلام شاهد گذار تدریجی از نظام بردگی به سوی آزادی رقا و ایجاد حقوق انسانی برای همه اعضای جامعه بود.
💡 حقوق مربوط به رقا در دورانهای مختلف اسلامی تحت تأثیر آموزههای اخلاقی و تلاشهای مصلحان اجتماعی قرار داشت و تغییر میکرد.