جمعیت باکتریایی

💡 یک منبع درون‌زا از پری بیوتیک‌ها در انسان شیر مادر است که حاوی الیگوساکاریدهایی است که از نظر ساختاری شبیه به گالاکتولیگوساکاریدها هستند که به آنها الیگوساکاریدهای شیر انسان گفته می‌شود. الیگوساکاریدهای شیر انسان باعث افزایش جمعیت باکتریایی بیفیدوباکتر در نوزادان تغذیه شده با شیر مادر می‌شوند و سیستم ایمنی نوزاد را تقویت کرده و به ایجاد یک ترکیب میکروبی سالم روده در نوزادان کمک می‌کنند.

💡 مکانیسم اثر اصلی تخمیر است که توسط آن پریبیوتیک‌ها توسط باکتری‌های مفید در روده بزرگ استفاده می‌شوند. بیفیدوباکتریا و لاکتوباسیلوس هر دو جمعیت باکتریایی هستند که از متابولیسم ساکارولیتیک برای تجزیه بستر یا محل زندگی خود استفاده می‌کنند. ژنوم بیفیدوباکتر حاوی ژن‌های بسیاری برای کد کردن (encode) آنزیم‌های تغییر دهنده کربوهیدرات و همچنین ژن‌هایی برای کد کردن جذب پروتئین‌های کربوهیدرات می‌باشد. وجود این ژن‌ها نشان می‌دهد که بیفیدوباکتری‌ها حاوی مسیرهای متابولیکی خاصی هستند که برای تخمیر و متابولیسم الیگوساکاریدهای مشتق شده از گیاه یا پری‌بیوتیک‌ها تخصصی هستند. این مسیرها در بیفیدوباکتریا در نهایت اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید می‌کنند که نقش‌های فیزیولوژیکی متنوعی در عملکردهای بدن دارند.

💡 در آزمایشگاه‌های میکروب‌شناسی، اندازه‌گیری دقیق جمعیت باکتریایی در یک نمونه خون برای تشخیص نوع عفونت و تعیین درمان مناسب بسیار حیاتی است.

💡 افزایش سریع جمعیت باکتریایی در محیط‌های کشت می‌تواند باعث تغییر در ویژگی‌های بیولوژیکی و واکنش‌های شیمیایی موجود در آن محیط شود.

💡 بررسی تأثیر آنتی‌بیوتیک‌ها بر کاهش جمعیت باکتریایی، یکی از مراحل اساسی در تحقیقات داروسازی برای تولید داروهای جدید و موثر می‌باشد.