توتماج

توتماج. [ تُت ْ ] ( ترکی، اِ ) تتماج. رجوع به تتماج شود.

💡 از آثار بدست آمده در این دوره می‌توان به قصص الانبیاء رابگزی اشاره نمود. شاعری گمنام نهج الفرادیس را می‌نویسد. اولین خسرو و شیرین در ادبیات ترکی بدست شاعری بنام قطب به لهجه‌ای از آسیای میانه نوشته می‌شود. حسام کاتب جمجمه نامهٔ عطار را ترجمه می‌کند. همچنین در این دوره یکی از بزرگترین شاعران ادبیات ترکی آذربایجانی یعنی عمادالدین نسیمی حدود سی هزار بیت به زبان ترکی و دیوانی به فارسی و اشعاری به عربی سروده است. گلشهری منطق الطیر عطار را ترجمه می‌کند و عاشق پاشا هم اشعار صوفیانه‌ای در قرن ۱۴ دارد. سولی فقیه داستان‌های عاشقانه فارسی را ترجمه می‌کند. خواجه احمد بن مسعود مثنوی سهیل و نوبهار را از فارسی برمی‌گرداند. همچنین او فرهنگ نامهٔ سعدی را هم می‌نویسد. شیخ اوغلو قابوس‌نامه و مرزبان‌نامه را ترجمه می‌کند و احمدی از بزرگترین شعرای ترک تقریباً اکثر مثنوی‌های عاشقانهٔ فارسی را به ترکی می‌نویسد. توتماجی آثار عطار را برمی‌گرداند و شاعری بنام محمد عشق‌نامه را بترکی تحریر می‌نماید. برهان الدین و کول مسعود و شیخ اوغلو صدرالدین هم از دیگر شعرای این عهد هستند.