بخت اردشیر

بخت اردشیر. [ ب َ ت ِ اَ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تخت اردشیر. نوایی از موسیقی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به تخت اردشیر شود. در دو بیت ذیل از منوچهری تخت اردشیر باید بخت اردشیر باشد. ( از یادداشت مؤلف در حاشیه نسخه منوچهری ):
چون مطربان زنند نوا بخت اردشیر
گه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان
بر بید عندلیب زند بند شهریار
بر سرو زندواف زند بخت اردشیر.منوچهری.
بخت اردشیر. [ ب ُ ت ِ اَ دِ ] ( اِخ ) نام جایی در ساحل دریای فارس. کریستنسن گوید: بموجب روایت کارنامک اردشیر اول، یک آتش ورهران در بخت اردشیر که در ساحل دریا بوده قرار دارد. ( از مزدیسنا و ادب پارسی چ 1 ص 234 ).

( اسم ) نوایی از موسیقی قدیم ایران.
نام جایی در ساحل دریای فارس.

بخت اردشیر ( به پارسی میانه: Bōxt - Artaxšīr ) نام شهری ست که بنا بر کارنامهٔ اردشیر بابکان، پس از گریزِ اردشیر یکم از دربار واپسین شاهنشاه اشکانی، اردوان پنجم، و رسیدن به ساحل دریای پارس آن را برای سپاسگزاری از خداوند برساخت و بگفت تا آتش بهرام را در ساحل بیفروزند.
از نظر معنایی، عبارت «بخت اردشیر» از دو بخش تشکیل شده که سرِ هم معنای «رهایی بخشیده شده بدست اردشیر» می دهد.

💡 «اردشیر به پارس آمد. شهرستانی که اردشیر خوره خوانند و روستای بخت اردشیر را به‌وجود آورد.»