امر فعلی
مترادفها
امر کنونی، موضوع فعلی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مرتبه ابلاغ امر به مکلفان، بعد از مرتبه اقتضا و انشا را امر فعلی گویند.
امر فعلی، مقابل امر انشایی است و به امری گفته می شود که بعد از وجود مقتضی و ملاک (مصلحت ملزمه) در متعلق آن، از جانب شارع (آمر) انشا و به مکلفان ابلاغ گردیده و در مورد آنها فعلیت پیدا می کند. بعد از این مراحل، اگر مکلف تمامی شرایط تکلیف را داشت و مانعی برای توجه تکلیف به وی وجود نداشت، امر بر او منجز می شود.
نکته
اوامر شارع خطاب به همه مکلفان چه عالم و چه جاهل صادر شده است، ولی فعلیت حتمیه آنها منوط به اطلاع مکلف از راه قطع و یا یکی از راه های ظنی معتبر است که از آن تعبیر به «ابلاغ» و عدم وجود مانع، شده است.
جمله سازی با امر فعلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فعل امر فعلی است که با آن انجام دادن کاری یا داشتن یا پذیرفتن حالتی را طلب میکنیم. برای فعل امر غالباً دو ساخت به کار میرود:
💡 در دستور زبان فارسی، امر فعلی برای بیان دستور، درخواست یا تقاضایی به کار میرود که از طریق تغییر در ساختار فعل ساخته میشود.
💡 برای یادگیری صحیح قواعد نگارش، دانشآموزان باید تفاوت میان ساختار خبر و امر فعلی را در جملات مختلف به دقت درک و تمرین کنند.
💡 استفاده نادرست از ساختار امر فعلی در نوشتار رسمی ممکن است باعث شود که لحن نویسنده بیش از حد تند یا غیرمؤدبانه به نظر برسد.