لغت نامه دهخدا
اطلس باف. [ اَ ل َ ] ( نف مرکب ) بافنده اطلس. آن که پیشه او اطلس بافی باشد.
اطلس باف. [ اَ ل َ ] ( نف مرکب ) بافنده اطلس. آن که پیشه او اطلس بافی باشد.
بافنده اطلس. آنکه پیشه او اطلس بافی باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ابره ی ابر را بیاد کفت کرده پر کار چرخ اطلس باف