اصل هویگنس

{Huygen's principle} [فیزیک] اصلی که بنا بر آن هر نقطه از جبهۀ موج پیش رونده را می توان به صورت چشمۀ مولد مجموعه ای از امواج ثانویه در نظر گرفت

در نورشناسی اصل هُویگِنس ( و فِرِنل ) روشی برای تحلیل انتشار موج در میدان دور ( Far field ) و پراش ( Diffraction ) آن در میدان نزدیک است. بر اساس آن، هر نقطه روی جبهۀ موج را می توان به عنوان منبع جدید موج کروی در نظر گرفته، میدان در فواصل آتی را از جمع میدان های تولیدشدۀ این منابع کروی محاسبه کرد.
اولین گام دربارۀ این مسئله، کتابی بود که در سال ۱۶۹۰ به نام «رساله ای در باب نور» ( Traite De Lumiere ) منتشر شد، که فیزیک دان هلندی به نام کریستیان هویگنس یازده سال پیش از آن نوشته بود. آنچه او در این کتاب بیان کرده بود، حالا به نام اصل هویگنس معروف است.
هر نقطه روی جبهه موج اولیه مانند یک چشمۀ امواج کروی ثانویه عمل می کند. به طوری که جبهۀ موج اولیه در لحظه بعدی، پوش ( Envelope ) این موجک های ثانویه است. افزون براین، این موجک ها با سرعت و فرکانس مساوی با سرعت و فرکانس موج اولیه در هر نقطه از فضا پیش می روند. اگر محیط همگن باشد، این موجک ها می توانند با شعاع های متناهی تشکیل شوند. اگر محیط ناهمگن باشد، موجک ها به ناچار شعاع های بی نهایت کوچکی خواهند داشت. این می تواند به صورت عددی با انتگرال کیرشهف - فرنل نشان داده شود.

اصلی که بنا بر آن هر نقطه از جبهۀ موج پیش‏رونده را می‌توان به‌صورت چشمۀ ‏مولد مجموعه‏ای از امواج ثانویه در نظر گرفت.

💡 اولین گام دربارۀ این مسئله، کتابی بود که در سال ۱۶۹۰ به نام «رساله‌ای در باب نور» (Traite De Lumiere) منتشر شد، که فیزیک‌دان هلندی به نام کریستیان هویگنس یازده سال پیش از آن نوشته بود. آنچه او در این کتاب بیان کرده‌بود، حالا به نام اصل هویگنس معروف است.

💡 هنری کاتر، فیزیکدان و کاپیتان ارتش بریتانیا، در سال ۱۸۱۷ متوجه شد که می‌توان از اصل هویگنس برای یافتن طول یک آونگ ساده با دوره تناوب مشابه یک آونگ واقعی استفاده کرد. اگر آونگی با یک نقطه محوری قابل تنظیم دوم در نزدیکی پایین ساخته می‌شد تا بتوان آن را وارونه آویزان کرد و محور دوم طوری تنظیم می‌شد که دوره‌های زمانی که از هر دو محور آویزان می‌شدند یکسان باشند، محور دوم در مرکز نوسان خواهد بود و فاصله بین دو محور، طول L یک آونگ ساده با همان دوره تناوب خواهد بود.