اروم

اروم. [ اَ ] ( ع اِ ) بن درخت. || بُن ِ سُرون. ( منتهی الارب ). بن شاخ.
اروم. [ اُ ] ( ع اِ ) ج ِ اِرَم و اَرِم و اَرومة و اُرومة. || اروم رأس؛ طَرَفهای سر. || ( اِخ ) قبور عاد.
اروم. [ ] ( اِخ ) موضعی بجنوب قاین.
اروم. [ اَ / اُ ] ( اِخ ) کوهی است بنی سُلیم را. مُضرس بن ربعی الاسدی گوید:
قفا تعرفا بین الدحائل و البتر
منازل کالخیلان أو کتب ِ السطرِ
عَفتها السّمی المدجِنات ُ و زعزعَت
بهن ریاح الصیف شهراً الی شهرِ
فلما عَلا ذات الارُوم ظعائن ُ
حسان ُ الحمول من عریش و من خدرِ.
و در قول جمیل بعضی آنرا بضم همزه روایت کرده اند:
لو ذقت ما أبقی أخاک برامة
لعلمت أنک لاتلوم ُ ملیما
و غداةَ ذی بقر أسِرﱡ صبابةً
و غداة جاوزن الرکاب أرُوما.( معجم البلدان ).

جمع ارم
موضعی بجنوب قاین

آروم. آروم ایتالیکوم ( نام علمی: Arum italicum ) نام یک گونه از سرده کارده است. این گیاه در کوه های یامان داغی خراسان مشاهده شده است.

💡 در تاریخ مشروطیت احمد کسروی چنین آمده‌است: «روزنامه تدین را فخر الاسلام می‌نوشت یکی از آشوریان ارومی زاییده شده در آمریکا. سپس در محضر شیخ فضل‌الله مجتهد مذهب شیعه جعفری را برگزید و مسلمان شده و به تهران آمده و از پیرامونیان شادروان طباطبایی به‌شمار می‌رفت و با دستور خود با کشیشان و دیگر بحثهای دین و کیش می‌پرداخته‌است و در روزنامه اش نیز بیش از همه گفتگوهای کیشی را دنبال می‌کرده‌است.»

💡 مدت‌ها در اصفهان مانده و با تنگ‌دستی روزگار گذرانده و، سرانجام به دربار شاه صفی و سپس به مجلس شاه عباس دوم راه یافت و مورد عنایت شاه عباس دوم قرار گرفت. طرزی افشار طی بحر طویلی که در دیوانش ثبت است به افشار بودن خودش اشاره می‌کند و می‌گوید از این بیم دارم که به میان افشارها و بلدهٔ ارومی برگردم و مجدداً مجبور شوم که خوانین افشار را تملق گویم.