لغت نامه دهخدا
اسحل. [ اِ ح ِ ] ( ع اِ ) درخت مسواک. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ). درخت بادیه. ( نزهة القلوب ). ج، اساحل.( مهذب الاسماء ). قال ابوالوجیه: قضبان المساویک، البشام، و الضرو، و العنم، و الاراک، و العرجون، و الجرید، و الاسحل. ( البیان والتبیین چ سندوبی ج 3 ص 77 ).
