ابى

[ویکی الکتاب] معنی أَبِی: پدرم
معنی فُرَاتٌ: گوارا (اگر در مورد آب به کار رود منظور آبی بسیار خوش طعم می باشدیا آبی است که سوز عطش را میشکند، و یا آبی است که خنک باشد. )
معنی سَلْسَبِیلاًَ: آبی سبک و لذیذ و برنده
معنی مِلْحٌ: آبی که طعمش بر گشته باشد
معنی بَهِیمَةُ: هر حیوان خشکی و آبی که با چهار پا راه برود
معنی أُجَاجٌ: آب شور متمایل به تلخی - آبی که شوریش زیاد باشد
معنی لُجَّةً: آبی عمیق و فراوان - جایی که آب در آن موج می زند
معنی سِیحُواْ: آمد وشد کنید - گردش کنید (ازسیاحت به معنای راه افتادن و در زمین گشتن است، و به همین جهت به آبی که دائما روان است میگویند سائح. )
معنی دَافِقٍ: جهنده (ماء دافق آبی را که با سرعت و فشار جریان داشته باشد آب دافق گویند، که در اینجا منظور نطفه آدمی است، که با فشار از پشت پدر به رحم مادر منتقل میشود)
معنی وِرْدُ: آبی که انسان و حیوان پس از تلاش و چرخیدنش به دنبال آن به گلویش میریزد - آبی که انسان و حیوانات تشنه به لب آن میآیند و از آن مینوشند ( کلمه وَرَد در اصل لغت به معنای قصد رفتن بسوی آب است و به تدریج در چیزهای دیگر استعمال شده، مثلا گفتهاند: وردت الم...
معنی سَائِحَاتٍ: زنانی که (درپی کسب رضای الهی )دائم در حرکتند(اسم فاعل از سیاحت به معنای راه افتادن و در زمین گشتن است، و به همین جهت به آبی که دائما روان است میگویند سائح و منظور از سائحان کسانی هستند که با قدمهای خود از این معبد به آن معبد میروند )
معنی سَّائِحُونَ: مردانیکه که (درپی کسب رضای الهی )دائم در حرکتند(اسم فاعل از سیاحت به معنای راه افتادن و در زمین گشتن است، و به همین جهت به آبی که دائما روان است میگویند سائح و منظور از سائحان کسانی هستند که با قدمهای خود از این معبد به آن معبد میروند )
معنی مَوْرُودُ: آبی که به لب آن رسیده اند- آنچه در آن وارد می شوند (بِئْسَ ﭐلْوِرْدُ ﭐلْمَوْرُودُ:بد سهمی است [آتشی] که در آن وارد میشود.کلمه وَرَد در اصل لغت به معنای قصد رفتن بسوی آب است و به تدریج در چیزهای دیگر استعمال شده، مثلا گفتهاند: وردت الماء - به لب آب...
معنی وَبَالَ: سنگینی نامطلوب چیزی - کیفر("و بال "سنگینی نامطلوب هر چیزی را گویند، و به همین معنا است طعام وبیل و ماء وبیل یعنی خوراک و آبی ناگوار و سنگین و غیر قابل هضم، و نیز به این معنا است آیه شریفه فاخذناه اخذا وبیلا - او را بطرز شدید و ناگواری دستگیر کردیم...
تکرار در قرآن: ۱۳(بار)

💡 و نيز در الدر المنثور آمده كه ابو الشيخ و ابن عساكر از ابى صخر حميد بن زياد روايتكرده اند كه گفت: من به محمد بن كعب قرظى گفتم نظر شما در باره اصحابرسول خدا(صلى الله عليه و آله ) چيست ؟ و منظورم اين بود كه با آن فتنه ها كه بر پاكردند خدا با آنان چه معامله اى مى كند؟ او گفت: خداوند تمامى اصحابرسول خدا (صلى الله عليه و آله ) را آمرزيده و در كتاب خود بهشت را بر همه شان چهخوب و چه بد واجب گردانيده است.

💡 در اين نبرد دلاورى هاى ابوسلمه، سعد بن ابى وقاص ابوحذيفه و ديگر مجاهدان مسلمان، موجب پيروزى سپاه اسلام و ناتوانى و شكست مشركان گرديد.

💡 عن عبدالاعلى عن ابى عبدالله عليه السلام قال: قلت له ما الكبر؟فقال اعظم الكبر ان تسفه الحق و تسفه الناس قلت و ما سفه الحققال يجهل الحق و يطعن على اهله.اصول كافى / 2 / 311

💡 49 - تفسير ابى السعود المسمّى ارشاد العقل السليم الى مزايا القرآن كريم،ابوالسعود، محمد بن محمد، قاضى القضاة (م 951 ق ) دار احياء التراث العربى،بيروت.

💡 534 - عن ابى عبدالله عليه السلامقال: قال الحواريون لعيسى عليه السلام: اى الاشياء اشد؟قال: اشد الاشياء غضب الله عزوجل. قالوا: بما نتقى غضب الله ؟قال: بان لاتغضبوا. قالوا: و بدء الغضب ؟ قال: الكبر و التجبر و محقره الناس.