ابوالیسیر

ابوالیسیر. [ اَ بُل ْ ی َ ] ( اِخ ) علوان بن حسین. محدث است.
ابوالیسیر. [ اَ بُل ْ ی َ ] ( اِخ ) محمدبن عبداﷲ. محدث است.

💡 پزودی در کتاب اصول‌الدین اندیشه‌های کلامی خود را که در واقع همان اصول و جهانبینی مکتب ماتریدیه است، شرح و بسط داده‌است. او عقاید ماتریدیه را روش پیامبر اسلام و منطبق با اندیشه و باورهای «اهل سنت و جماعت» دانسته‌است. او معتقد است که کلام الهی دو مرتبه دارد لفظی که حادث است و نفسانی که قدیم است و دیدن خداوند را همانند اشعری (و برخلاف معتزله و امامیه) ممکن می‌داند. ابوالیسیر فیلسوفان را به سبب عقایدی که در مورد خدا، نبوت و معاد دارند، کافر می‌داند. او انگیزهٔ خود از نوشتن این کتاب را روی‌گردانی دانشمندان از علوم کلام و تمایل‌شان به فقه و مبارزه با اندیشه‌های فلسفی و بدعت‌گذاران عنوان می‌کند. از دیگر تألیفات صدرالاسلام می‌توان به شرح جامع صغیر و جامع کبیر اشاره کرد.