متقى

[ویکی اهل البیت] متقى(خلیفه عباسی). پس از وفات راضی، با اعمال نفوذ ابن رائق (امیرالامرای بغداد) و بنا به صوابدید او، ابوالحق ابراهیم بن المقتدر ملقب به المتقی بالله به خلافت رسید.
در این دوره از خلافت و اقتدار، جز نامی از آن باقی نمانده بود و همه بزرگان و امیران خواستار امیرالامرایی بودند و متقی در دست امیران و فرمانروایان ایالت ها بازیچه ای بیش نبود.
متقی در سال 331 ق شخصی به نام «توزون» از امیران و بزرگان ترک را به امیرالامرایی برگزید. یک سال بعد توزون با متقی بنای ناسازگاری گذاشت و خلیفه ناچار به گریز شد. سرانجام در 333ق بدست توزون گرفتار و کور شد.
مدت خلافت متقی سه سال و یازده ماه بود.

💡 درباره آيات بزرگ و چهره هاى سترگ حوزه علميه قم؛ آية الله بهجت، آية اللهخوانسارى، آية الله صدر رحمت خداوند بر آنان باد - و انس با ايشان حكايتهاىفراوانى در ياد وى وجود دارد و چون از آية الله سيد محمد تقى خوانسارى صحبت مىشود، اشاره اى به صدور اجازه اجتهاد خود توسط آن عالم پارسا و فقيه متقى در بيست وپنج سالگى مى كنند.

💡 ساليان بسيارى بعد كه برخى از شيفتگان دانش و دانايى با حضور در محضرپرفيضش از درس ايشان بهره مى گرفتند. يكى از شاگردان آقا كه فردى متقى وپارسا بود اما استعداد شايانى نداشت از دنيا رفت. مدتها گذشت روزى سخن او به ميانآمد. ناگاه ايشان فرمود:

💡 372- طحاوى در ((مشكل الا ثار)) و ابن مردويه بهنقل از متقى هندى، در كنز العمال، ج 6، ص 277، حديث 397.

💡 حضرت فرمود: او را به نكاح شخص با تقوائى در آور. زيرا اگر متقى، همسرش رادوست داشته باشد، او را اكرام و احترام كند، و اگر دوست نداشته باشد، به او ستم و جفانكند.

💡 747- ترمذى در صحيح خود و طبرى و ديگرانامثال متقى هندى در كنز العمال، جلد6، ص 401 از آنهانقل كرده اند.

💡 از اين رو گفته مى شود: زبان عاقل در قلب اوست و قلبجاهل در زبان او. بنابراين، انسان مهتدى و متقى، حاكم بر هدايت و تقواست و انسانضال و فاجر، محكوم ضلال و فجور و از اين حقيقت به (على هدى ) تعبير شد.