لهوا

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
لهو (۱۶ بار)
«لهو» (سرگرمی) به هر کاری گفته می شود که انسان را به خود مشغول داشته و از مسائل اصولی منحرف سازد.
تعبیر به «لَهْو» در سوره «جمعه» اشاره به طبل و سایر آلات لهوی است که، به هنگام ورود قافله تازه به «مدینه» می زدند، که هم نوعی اخبار و اعلام بود، و هم وسیله ای برای سرگرمی و تبلیغ کالا، همان گونه که در دنیای امروز نیز در فروشگاه هایی که به سبک غرب است نیز، نمونه آن دیده می شود. و «لَهْوُ الْحَدِیْثِ» به معنای سخنان بیهوده است.
مشغول شدن. چیزی که مشغول می‏کند «لَهَا الرَّجُلُ برالشَّیْ‏ءِ: لَعَبَ» این مشغول شدن توأم با غفلت است. راغب می‏گوید: لهو آن است که انسان را از آنچه مهم است به دردش می‏خورد مشغول نماید.. نیست زندگی دنیا مگر بازی و مشغول کننده. الهاء: مشغول کردن.. اموال و اولادتان شما را از یاد خدا مشغول و غافل نکند. مردانی که تجارت و فروختن آنها را از یاد خدا مشغول و غافل نمی‏کند. *. تلهی مشغول شدن و غفلت ورزیدن است یعنی: اما آنکه شتابان پیش تو می‏آید و از خدا می‏ترسد تو از او غافل می‏شوی و به چیز دیگری مشغول می‏گردی. *. آنها به بازی زندگی پرداخته‏اند. دلهایشان به غیر حق مشغول است. لهو الحدیث‏. یعنی: بعضی از مردم حدیث مشغول کننده را می‏خرد تا مردم را ندانسته از راه خدا گمراه کند و راه خدا را مسخره گیرد، عذاب خوار کننده برای آنهاست. در مجمع فرموده این آیه درباره نضر بن حرث بن علقمه نازل شد که برای تجارت به فارس می‏رفت، اخبار عجم را می‏آموخت و بر قریش نقل می‏کرد و می‏گفت: محمد به شما اخبار عاد و ثمود را نقل می‏کند من هم داستان رستم، اسفندیار، و اخبار کسری‏ها را، مردم به داستانسرائی او گوش داده و از شنیدن قرآن دست می‏کشیدند. در المیزان از تفسیر قمی از امام باقر «علیه السلام» نقل شده که مراد از «مِنَ النَّاسِ مِنْ یَشْتَری...» نضر بن حارث بن علقمه است. نگارنده گوید: گمان بیشتر آن است که تمام سوره لقمان از برای این ماجرا نازل شده است و این سوره می‏فهماند که قرآن حاوی حقائق و راههای سعادت دنیا و آخرت است و حکایاتی که در آن نقل شده مثل حکایت لقمان پر از فوائد و نصائح است نه مثل قصه رستم و اسفندیار که جز لهو الحدیث نیست. غناء روایات بسیاری درباره آیه فوق نازل شده که دلالت دارند براینکه غناء و آواز خوانی از مصادیق لهوالحدیث است و حرام می‏باشد. رجوع شود به روایات در وسائل و غیره. زندگی لهو:. لفظ «لَهْو و لَعِب» چهاربار درباره زندگی دنیا آمده است درباره لعب بودن آن در «لعب» سخن گفتیم. تعبیر «لَهْو» درباره دنیا مشعر بر آن است که زندگی دنیا انسان را از یاد حق و آخرت غافل می‏کند چنانکه.. این مطلب را روشن می‏کند و در بسیاری از آیات هست:. پس باید در زندگی مواظب بود.

💡 قال على عليه السلام: من اتخذ دين الله لهوا و لعبا ادخله الله سبحانه النار مخلّدافيها.

💡 4 اگر بر فرض محال، خداوند هدف بازيگرى داشت، ديگر كارى به خلقت انسان نداشت، اين همه انبيا را بزحمت نمى انداخت، امر و نهى نمى كرد و ثواب و عقابى مقرّر نمى داشت. (لو اردنا ان نتّخذ لهوا لاتّخذناه من لدنّا)

💡 و: عدّه اى به خاطر رسيدن به دنيا، از نماز كم مى گذارند: ((و اذا راءوا تجارةاو لهوا انفضّوا اليها و تركوك قائما))(23) هرگاه لهو و تجارتى ديدندبه سوى آن روانه شده و تو را در حالى كه به خواندن خطبه نماز ايستاده اى وامىگذارند.

💡 مفسرين در تفسير آيه (لو اردنا ان نتخذ لهوا لا تخذناه من لدنا) وجوهى ذكر كرده اند،يكى وجهى است كه زمخشرى در كشاف آورده، و حاصلش اين است كه جمله (من لدنا)معنايش به قدرت ما است، و معناى آيه اين است كه اگر بخواهيم بازيچه اى اتخاذ كنيمبه قدرت خود اتخاذ مى كنيم، چون قدرت ما عام است، ولى نمى خواهيم اتخاذ كنيم، وجمله (نمى خواهيم ) از كلمه (لو) كه مفيد امتناع است استفاده مى شود.

💡 دلالت جمله: (الذين اتّخذوا دينهم لهوا و لعبا) بر اينكه انسان ناچار از تدين بهديناست.