قلعه دار

مترادف‌ها

قلعه‌بان

لغت نامه دهخدا

قلعه دار. [ ق َ ع َ / ع ِ ]( نف مرکب ) قلعه دارنده. قلعه بان. دژبان:
قلعه داران خزینه ها بردند
قلعه را با کلید بسپردند.نظامی.

فرهنگ فارسی

( صفت ) محافظ قلعه دژبان کوتوال. یا قلعه دار سپهر. آفتاب خورشید.

جمله سازی با قلعه دار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بخدمت قلعه داران رو نهادند کلید قلعه ها بوسیده دادند

💡 که گفتش کزین قلعه داری نشان؟ که بالیده بر خویشتن آسمان

💡 گر از آهنین قلعه داری پناه مباش ایمن از ناوک دادخواه

💡 برخورد یارب ازین دولت که تا دامان حشر ختم شد مردانگی از قلعه داران بر اتار

💡 در داستان‌های پهلوانی و تاریخی، قلعه دار مسئول اصلی حفظ امنیت حصارهای قلعه و نظارت بر ورود و خروج تمامی مهمانان و سربازان بود.

💡 پس از سقوط پادشاهی، قلعه دار با شجاعت تمام از دروازه‌های اصلی دفاع کرد تا از ورود نیروهای دشمن به داخل قلعه جلوگیری کند.

💡 وظیفه اصلی قلعه دار، مدیریت انبار آذوقه و اطمینان از آماده بودن نیروهای نظامی برای مقابله با هرگونه حمله ناگهانی از سوی دشمن بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران