طوبا

طوبا. ( اِخ ) طوبی. درختی در بهشت. رجوع به طوبا شود:
پشت این مشت مقلد کی شدی خم از رکوع
گرنه در جنت امید سایه طوباستی.ناصرخسرو.

💡 دانی که کجا جنت و طوبای (سحاب) است؟ آنجا که تو را با قد موزون نگرد کس

💡 گاهی به یاد سرو قدی، گریه هم خوش است تا کی ز شوق سدرهٔ طوبا گریستن

💡 - دارای نشان عالی و لوح طوبای زرین دهمین جشنوارهٔ بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر - 1396

💡 3-راه عبور مردم از پای این درخت می گذشت و سایه اش از سایه درختان طوبا خنکتر بود.

💡 به خاک پای گلبن می نویسد شکوه از غربت اگر بر شاخ طوبا بلبلی آرامگه دارد

💡 از اولیاست حیدر از حوض‌هاست کوثر از شاخ‌هاست طوبا از باغ‌هاست رضوان