شیمی محاسباتی

{computational chemistry} [شیمی] بخشی از شیمی که در آن با استفاده از رایانه ها و قدرت محاسباتی آنها ساختار مولکولی و خواص و واکنش ها پیش بینی می شود

شیمی محاسباتی شاخه ای از دانش شیمی است که از روش های ریاضی و مفاهیم فیزیکی برای توجیه و تفسیر پدیده ای شیمی استفاده می کند. هدف اصلی در این رشته بدست آوردن ساختارهای بهینه، خواص شیمی فیزیکی و واکنش پذیری ترکیبات شیمیایی با استفاده از روش های نظری است. محاسبات با روش های آغازین و روش های مبتنی برا اطلاعات آزمایش های تجربی است. محاسبات در این رشته علمی به کمک رایانه انجام پذیر است. از این رشته به گستردگی در تمامی شاخه های شیمی، بیو شیمی و داروسازی استفاده می شود.
روش های محاسباتی تاکنون روش های محاسباتی بسیاری برای حل مسائل شیمی ابداع شده است. این روش ها از قوانین مکانیک کوانتوم، مکانیک کلاسیک یا ترکیبی از آن ها برای حل مسائل استفاده می کنند. انتخاب روش مناسب برای انجام محاسبات به نوع و بزرگی ساختار مورد مطالعه و همچنین نوع اطلاعاتی که مورد نیاز است بستگی دارد. اغلب این روش ها را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:
• روش های شیمی محاسباتی
• روش های مکانیک مولکولی
• روش های ساختار الکترونی
• روش های نیمه تجربی
• روش های از آغاز
• روش های نظریه تابع تابع
• روش های شبیه سازی دینامیک مولکولی
• شبیه سازی دینامیک مولکولی کلاسیک
• شبیه سازی دینامیک مولکولی کوانتومی
• روش بورن اپنهایمر
• روش کار - پارینلو

بخشی از شیمی که در آن با استفاده از رایانه‌ها و قدرت محاسباتی آنها ساختار مولکولی و خواص و واکنش‌ها پیش‌بینی می‌شود.

💡 توصیف مکانیک کوانتومی از رفتار سامانه‌های فیزیکی اهمیت زیادی دارد، و بسیاری از شاخه‌های دیگر فیزیک و شیمی از مکانیک کوانتومی در چهارچوب نقش خود استفاده می‌کنند. از جملهٔ این شاخه‌ها باید اشاره کرد به فیزیک مادهٔ چگال، فیزیک حالت جامد، فیزیک اتمی، فیزیک مولکولی، شیمی محاسباتی، شیمی کوانتومی، فیزیک ذرات بنیادی، فیزیک هسته‌ای. مکانیک کوانتومی علاوه بر اینکه دنیای ذرات بسیار ریز را توصیف می‌کند، برای توضیح برخی از پدیده‌های بزرگ‌مقیاس (ماکروسکوپیک) مانند ابررسانایی و ابرشارگی هم کاربرد دارد. همچنین، کاربردهای وسیعی در حوزه فناوری‌های کاربردی بر مفاهیم و دستاوردهای مکانیک کوانتومی استوارند.