شیر خوردن

شیر خوردن. [ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) مکیدن شیر. ( ناظم الاطباء ). رضع. ( دهار ). مکیدن شیر از پستان. رضاعت. خوردن طفل و جز او شیر را. ( یادداشت مؤلف ): ملج؛ شیر خوردن کودک. ملق؛ شیر خوردن شتربچه. ( تاج المصادر بیهقی ). دغل؛ شیر خوردن بزغاله. ( دهار ):
شیر خور و آنچنان مخور که به آخر
زو نشکیبی چو شیرخواره ز پستان.منوچهری.گر برادر همچو حاتم شیر خورد
هر کجا مرغی است کی انجیر خورد.عطار.طفل گیا شیر خورد، شاخ جوان گو ببال
ابر بهاری گریست طرف چمن گو بخند.سعدی.- امثال:
با هم شیر نخورده ایم. ( امثال و حکم دهخدا ).

( مصدر ) نوشیدن شیر مادر از پستان او یا نوشیدن شیر گاو و گوسفند.

💡 خویشاوندی رضاعی نوعی نسبت خانوادگی است که با شیر خوردن نوزاد از زنی که مادر طبیعی او نیست، حاصل می‌شود. تأثیر این نوع قرابت فقط در منع ازدواج میان خویشان رضاعی است و آثار دیگر قرابت نسبی مانند ارث بردن و انفاق در آن مطرح نیست.

💡 تو وقتی در حقیقت بالغ آئی که پاک از شیر خوردن فارغ آئی

💡 رنه‌نوتِت در اساطیر مصر باستان، به عنوان ایزدبانوی تغذیه و شیرمادر و همچنین محصولات پنداشته می‌شده‌است. این ایزدبانو با نظارت به شیر خوردن کودکان از آنان پاسداری می‌کرده‌است. او الهه‌ای قدرتمند بود که فقط با نگاهش دشمنان را نابود می‌کرد، با این حال مصریان باستان هیچ دلیلی برای ترس از او نداشتند، چون او حامی و محافظت‌کننده آن‌ها در بیشتر مناطق به‌شمار می‌رفت.

💡 هر نوع شیر خوردنی ایجاد قرابت رضاعی نمی‌کند. قانون مدنی ایران بر پایه فقه امامیه پدید آمدن آن را مشروط به این کرده‌است که:

💡 شیر مردی خیز و خوی شیر خوردن کن رها تا کی این پستان زهرآلود داری در دهان