شلان

شلان. [ ش َ ] ( نف، ق ) صفت بیان حالت. لنگان. در حال شلیدن: شلان شلان رفتن؛ رفتن با شلی. لنگان لنگان رفتن. ( یادداشت مؤلف ).
- شلان شلان؛ تعبیری است نظیر لنگ لنگان و لنگان لنگان، صفت یا قید است برای راه رفتنی که به زحمت و با لنگیدن صورت گیرد. ( فرهنگ لغات عامیانه ).
- شلان شلان رفتن؛ لنگان لنگان رفتن. ( یادداشت مؤلف ).

صفت بیان حال لنگان در حال شلیدن.

شِلان (Sjælland)
(یا: زیلاند) جزیرۀ اصلی دانمارک، با ۷هزار کیلومتر مربع وسعت و ۲,۱۵۷,۷۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). کپنهاگ در آن واقع شده است. این جزیره ناحیه ای پست با خط ساحلی نامنظم است. مهم ترین صنعت آن تولید لبنیات است.

💡 ۳ و در آنجا جمعی کثیر از مریضان و کوران و لنگان و شلان خوابیده، منتظر حرکت آب می‌بودند.