شراشر

شراشر. [ ش َ ش ِ ] ( ع اِ ) گرانیها. || نفس. || محبت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || تمامه تن. ( منتهی الارب ). تمامی تن. ( از ناظم الاطباء ).
شراشر. [ ش َ ش ِ ] ( ع اِ ) ج ِ شِرشِرَة. ( از منتهی الارب ). رجوع شود به شرشرة.
شراشر. [ ش َ ش ِ ] ( اِخ ) نام موضعی است. ( منتهی الارب ).
شراشر. [ ] ( اِخ ) مصری. ورّاق و او کتابت مصحف نیز می کرده است. در نیمه اول قرن چهارم. ( ابن الندیم ).

نفس، تمام جسد، تمامی تن، سراسراندام شخص
نام موضعی است

💡 و چون سالك را اين مشاهده دست دهد و خود را در شراشر اجزاى وجوديه خود، از تقواىملكيه تا سراير غيبيه، و جميع سلسله وجود را عاشق و طالب حق بيند و اظهار اين تعشق ومحبت را نمايد، از حق استعانت وصول طلبد و هدايت به صراط مستقيم را - كه صراط ربالانسان است ان ربى على صراط مستقيم (22) و آن صراط (منعم عليهم ) از انبياىكمل و صديقين است كه عبارت از رجوع عين ثابت به مقام الله و فناى در آن است نه فناىدر اسماى ديگر كه در حد قصور يا تقصير است - طلب كند. چنانچه منسوب بهرسول اكرم است كه فرمود: كان اءخى موسى عينه اليمنى عيماء و اءخى عيسى عينهاليسرى عمياء و اءنا ذوالعينين (23).جناب موسى را كثرت غلبه بر وحدت داشت،و جناب عيسى را وحدت غالب بر كثرت بود؛ ورسول ختمى را مقام بر زخيت كبرى، كه حد وسط و صراط مستقيم است، بود.

💡 هشت جنت را شمیم لطف او نایب مناب هفت دوزخ را شراشر قهر او قایم‌مقام