اندوه فزا

اندوه فزا. [ اَ ه ْ ف َ ] ( نف مرکب ) انده فزای. زیادکننده اندوه. افزاینده غم. ( از فرهنگ فارسی معین ).

آنچه غم واندوه را زیاد کند، افزایندۀ اندوه، غم فزا.

💡 گر اندوه است، مِیْ انده‌ربای ست وگر شادیست، مِیْ شادی فزای است