ستاره سوختگی

ستاره سوختگی. [ س ِ رَ / رِ ت َ / ت ِ ] ( حامص مرکب ) بدبختی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ستاره سوخته شود.

بدبختی

💡 ما برق آه خود بفلک بر کشیده ایم جرم ستاره سوختگی هم گناه ماست

💡 ستاره سوختگی را علاج نتوان کرد ز داغ لاله سیاهی به هیچ باب نرفت

💡 ستاره سوختگی خال چهره سخن است ز نقطه ریزی کلک است این سخن روشن

💡 داغ ستاره سوختگی داشت بر جبین روزی که شد ز کلک قضا جلوه گر سخن

💡 هان ای حکیم زحمت مجنون چه میدهی داغ ستاره سوختگی را علاج نیست