زیتون تلخ. [ زَ / زِ ن ِ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) درختی است از تیره سماقیان که دسته جداگانه ای از این تیره به نام آزادرخت ها را به وجود می آورد. گلهایش بنفش و میوه اش سمی است. ( فرهنگ فارسی معین ). نامی است که در مازندران به «زنزلخت » دهند. این درخت در جنگلهای ساحلی خزر،لاهیجان، رامسر، نور، میاندره و هم در آستارا هست. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). درختی است از تیره ملیاسه و از جنس ملیا گونه ای که در جنگلهای شمال موجود است آزادرخ می باشد. آنرا در مازندران زیتون تلخ، در نور شال پستانه، در لاهیجان شیطان زیتون، در رامسر دیوزیت و در آمل شال سنجد می خوانند. گونه دیگری از جنس ملیا در بندرعباس و چاه بهار موجود است که هنوز نام علمی آن تعیین نگردیده و گویا از خارج به ایران آورده باشند. آنرا در چاه بهار و عباسی چربش می نامند. زیتون تلخ درختی است که به 10 تا 15 متر بلندی می رسد،چوبش زرد یا پشت گلی و سخت است و در درودگری و ساخت ادوات موسیقی بکار می رود. این درخت را در تهران و بعضی نقاط دیگر برای زینت باغ می کارند. ( جنگل شناسی کریم ساعی ج 1 ص 249 ). رجوع به زنزلخت و شال پستانه شود.
درختی است از تیره سماقیان که دسته جداگانه از این تیره به نام آزا درخت ها را بوجود می آورند.
{Melia} [زیست شناسی- علوم گیاهی] سرده ای درختی از زیتون تلخیانِ خزان دار با گل های کوچک معطر و برگ های بلند تقریباً به طول 50 سانتی متر و دُمبرگی طویل که از جنوب شرقی آسیا تا استرالیا پراکنده هستند
زیتون تلخ (سرده). زیتون تلخ ( نام علمی: Melia ) نام یک سرده از تیره زیتون تلخیان است با گل های کوچک معطر و برگ های بلند تقریباً به طول ۵۰ سانتی متر و دُمبرگی طویل که از جنوب شرقی آسیا تا استرالیا پراکنده هستند.
زیتون تلخ (گونه). زیتون تلخ ( نام علمی: Melia azedarach ) نام یک گونه از سردهٔ زیتون تلخ است. این گونه بومی کشور چین است. میوه های این درخت تا مدت ها حتی بعد از رسیدن بر روی شاخه ها باقی می ماند. خوردن میوه ها برای انسان سمی است و برای کودکان ممکن است خطرناک باشد ولی برای پرندگان تغذیه ای مناسب در فصل زمستان است.
این درخت دمای بین منفی ۱۰ درجه تا ۵۰ درجه سلسیوس تحمل می کند و شادابی برگ های خود را حفظ می کند ولی اگر دما از آن هم بالاتر رود باعث آسیب به برگ ها و از دست دادن شادابی آنها می شود.
رجوع شود به:آجی درخت
