زناد

زناد. [ زِ ] ( ع اِ ) ج ِ زند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): و اجتباه من بین الامة التی یذکو زنادها. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 299 ). و زناد مراد و مرتاد او غیرواری گردد. ( جهانگشای جوینی ). رجوع به زند شود.

جمع زند

💡 مست وحدت همچو آتش در نهاد نام حق این سنگها را چون زناد

💡 بدست خویش دهی مرگ خویشرا سامان چو گوسفندی در گردنش زناد و شفار