روضه الشهدا

رَوضَةالشّهدا
نوشتۀ ملاحسین واعظ کاشفی ( ـ۹۱۰ ق)، کتابی به فارسی در مرثیۀ انبیای الهی و امامان شیعه. این کتاب که مؤلف آن خود از علمای اهل سنت بود، نخستین کتاب مرثیه سرایی شیعی به زبان فارسی است و به ذکر مصایب و رنج های انسان از زمان حضرت آدم (ع) تا پیامبر اسلام (ص) و اهل بیت، به ویژه امام حسین (ع) و واقعۀ جان گداز کربلا می پردازد. قسمت اخیر بیشترین و سوزناک ترین بخش کتاب را تشکیل می دهد. مطالب روضةالشهداء که دهان به دهان و از کتابی به کتاب دیگر نقل شده بیش از هر اثر دیگر در باور شیعیان به واقعۀ کربلا تأثیر داشته است. از آغاز صفویه به بعد اهل منبر و وعاظ، کتاب روضةالشهداء را در مجالس عزاداری اهل بیت، به ویژه امام حسین (ع)، می خواندند و از آن رو، مجالس عزاداری به مجالس روضه خوانی معروف شد. محدث نوری ( ۱۲۵۴ـ ۱۳۲۰ ق) در لؤلؤ و مرجان و مرتضی مطهری در حماسۀ حسینی بسیاری از مطالب روضةالشهداء را جعلی و انحراف آمیز دانسته اند. این کتاب به تصحیح ابوالحسن شعرانی به چاپ رسیده است (تهران، چاپ سوم، ۱۳۶۴ ش).

[ویکی اهل البیت] روضة الشهدا. این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
نام کتاب ملا حسین کاشفی (متوفی 910 هجری) که مقتل است و پیرامون وقایع کربلا نوشته شده است. عباراتی زیبا دارد و در گذشته واعظان و مرثیه خوانان در منابر و مجالس از روی آن مصیبت می خواندند و به همین جهت، مرثیه خوانان را «روضه خوان » می گویند.
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.