روستم

روستم. [ ت َ ] ( اِخ ) تحریف شده رستم:
هم گه بهرام گور هم گه نوشیروان
هم بگه اردشیر هم بگه روستم.منوچهری.آن بگه کوشش چون روستم
وآن بگه بخشش چون کیقباد.مسعود سعد.- روستم تن؛ بمجاز، تنومند و نیرومند. قوی هیکل مانند رستم زال:
در خدمت تواند میان بسته چون رهی
گردان روستم تن و اسفندیاردل.سوزنی.- روستم کردار؛ دلیر و جنگجوی چون رستم:
فروبرد بگه حمله روستم کردار
بزخم گرز گران گردن سوار بزین.فرخی.رجوع به رستم شود.

💡 آنکه به گه کوشش چون روستم آنکه به گه بخشش چون کیقباد

💡 ای روستم گشاد کشیدی کمان چرخ گرچه کمان خود نکشیدست روستم

💡 اگرچه روستم را دل بپژمرد چه سود ازنوش دارو چون پسر مرد

💡 فرو برد بگه حمله روستم کردار بزخم گرز گران گردن سوار به زین

💡 اگر چه نرفت از ره هفت خوان به جز روستم پهلوانی دگر

💡 بهمن آنگه روستم را چند گه شاگرد شد تا خصالش بیخلل گشت و فعالش منتخب