رشک بر

رشک بر. [ رَ ب َ ] ( نف مرکب ) رشک برنده. حسود. صاحب غیرت. حاسد. غیور. ( یادداشت مؤلف ):
نباشد هیچ زن را رشک بر شوی
که شوی رشک بر باشد بلاجوی.( ویس و رامین ).

رشک برنده. حسود. صاحب غیرت

💡 همچو شمع از مجلست گریان و سوزان می‌رویم رشک بر رخ تاب در دل داغ بر جان می‌رویم

💡 بسکه میلرزد چو بید از تاب سرما، شعله را رشک بر اخگر برای جامه خاکستر است

💡 ساغر عیشم به او تا صبح لب بر لب که بود مدعی از رشک بر در چون نمرد امشب که بود

💡 روش نگسسته و در سایه دیوار ننشسته به کویش رشک بر مهر درخشانم نمی‌آید

💡 به یاد شورش عشاق بین که هر شب و روز ز رشک بر سر کویت چه ماجرا دارند

💡 رشک بر شاه جهان آید سکندر را که او چون تو دستوری خرداندیش و حکمت دان نداشت