ربشه

💡 پستی ‌گل بلندی نخلست ربشه را در خاک خفته اینقدر از طبع عالیم

💡 امل به طبع نفس صبح محشری دارد هنوز ربشه نهفته‌ست آه در زنجیر

💡 شور جهان ترانهٔ دود دماغ کیست صد دشت و در تنیده به یک ربشه‌ گردباد

💡 وصف آن خط شوخیی داردکه در اندیشه‌اش می‌دواند ربشه‌ها موج رک گل بر زبان

💡 به خون آرزو صد رنگ می‌بالد بهار من نهال باغ یأسم ربشه در آبی دگر دارم

💡 زبن همه نشو و نما منفعل است اصل ما درخور شاخ بلند ربشه به‌گل می‌رود