دیوزاده
مترادفها
دیوزاد
متضادها
آدمیزاد
لغت نامه دهخدا
دیوزاده. [ وْ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) زاده شده از دیو. بچه دیو، دیونژاد:
از این دیوزاده یکی شاه نو
نشانند با تاج بر گاه نو.فردوسی.از آدمیان دیوزاده
دیوانگیش خلاص داده.نظامی.هجوم عزیمتی است که آن دیوزاده را
بر خوانمی زبون و مسخر همی کنم.سوزنی.
جمله سازی با دیوزاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سوی رزم و کین دل نهاده شوم مگر یار با دیوزاده شوم
💡 زمن دیوزاده کناره گرفت ندیدم به گیتی بدین سان شگفت
💡 همی گفت هرگز خردمند مرد نجسته است با دیوزاده نبرد
💡 چو آن تیرگی از جهان رخ نهفت رخ دیوزاده چو گل برشکفت
💡 سبک دیوزاده بیازید چنگ مر آن لوح بربود از روی سنگ
💡 دمان دیوزاده ز هرسو چو ابر برافراخته بال و یال سطبر
💡 در افسانههای قدیمی و داستانهای پریان، شخصیت دیوزاده معمولاً دارای قدرتهای ماورالطبیعه و ویژگیهای ظاهری بسیار عجیب و ترسناکی در میان مردم بودند.
💡 قهرمان داستان در طول مسیر خود با موجودی دیوزاده روبرو شد که تواناییهای جادویی او، تمام مسیر سفر را برای قهرمان بسیار دشوار و مخاطرهآمیز کرد.
💡 نویسنده با استفاده از واژه دیوزاده، سعی کرده است تا فضای فانتزی و وهمآلود داستان را برای خوانندگان به خوبی ترسیم کرده و آنها را مجذوب کند.