دل دویدن

دل دویدن. [ دِ دَ دَ ] ( مص مرکب ) عاشق شدن. ( آنندراج ). || طمع کردن. ( غیاث ) ( آنندراج ).
- دل دویدن به چیزی؛ جویای آن بودن. ( از آنندراج ). آزمند و حریص آن بودن: چشم و دلش می دود؛ حریص است.

عاشق شدن.

💡 ز بس تاریکی، آنشب از غم دل دویدن بر سر شکم بود مشکل

💡 می توان کرد تماشای نفس سوختگی دل دویدن ز سراسیمه غبارم پیداست

💡 وحشت آخر مشت خاکم را غباری می کند دل دویدن می دهد دامان پرگوهر مرا