خوش قمار

خوش قمار. [ خوَش ْ / خُش ْ ق ِ / ق ُ ] ( ص مرکب ) آنکه خوب قمار کند. مقابل بدقمار:
چو نرد داغ تو چینند سینه دار منم
خوشا بباختن خویش خوش قمار منم.ظهوری ( از آنندراج ).

آنکه خوب قمار کند مقابل به قمار

💡 نرد الفت با خط و خال بتی می باختیم نقش خوب آورده بود و خوش قماری داشتیم

💡 به سود خلق شود همت کریمان صرف که باخت به بود از برد، خوش قماران را

💡 اگر چه نقش مساعد نشد، به این شادم که نقد زندگی من به خوش قماری رفت

💡 به یک پیمانه سرشار می بازم دو عالم را چو من دریادلی از خوش قماران برنمی خیزد

💡 می برد او نخست دل ز رفیق دلبر خوش قمار من نگرید