خرمن مه

خرمن مه. [ خ ِ / خ َ م َ ن ِ م َه ْ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خرمن ماه. رجوع به خرمن ماه شود.

خرمن ماه

💡 هرگه که آهی از غم داغت کشیده ام دودی ز خرمن مه تابان برآمده

💡 گرد آن عارض ببین فیّاض دور چتر خط گر ندیدستی به دور خرمن مه هاله را

💡 برقی ز آفتاب رخت درچمن فتاد بازار گل چو خرمن مه روبکاست کرد

💡 ریزش افزون می کند جمعیت روشندلان خرمن مه را پریشانی نگهبان می شود

💡 ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی

💡 رای تو گفت خرمن مه را که چیست آن تقدیر گفت سایهٔ چتر سیاه تست