خرسواری

خرسواری. [ خ َ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل سوار بودن بر خر. ( یادداشت بخط مؤلف ):
علف خواری کنی و خرسواری
پس آنگه نزل عیسی چشم داری.نظامی ( خسرو و شیرین ص 110 ).- امثال:
مزد خرچرانی خرسواریست، نظیر: مارگیری مارزدگی دارد.
|| ریاکاری. عوام فریبی. تسلط بر عوام یا بر خاصه. تسلط و انتفاع ریاکاران و شارلاتانهای سیاسی از عوام. ( یادداشت بخط مؤلف ).

عمل سوار بودن بر خر

💡 عار است خرسواری من بر چنان خری لیکن عنان همی بکشد سرخ اعورم

💡 از پی جولان بنه سر در خم چوگان عشق خرسواری تابکی اسبی درین میدان بتاز

💡 علف‌خواری کنی و خرسواری پس آن گه نزل عیسی چشم داری

💡 خرسواری پیاده شو از خر خر به میدان نباشد ارزانی

💡 گفتمش بر دوش مردان سال‌هاست کاین جماعت خرسواری می‌کنند

💡 خصم با وی چون ستیزد خرسواری ازکجا تاب ناورد سوار سیستان می‌آورد